----------------------------------------------คลิกที่รูปเพื่อดูรูปใหญ่----------------------------------------

ประสงค์ นุรักษ์ ส.ว.ระบบสรรหา

                ออกไปทำข่าวได้พบกับหลายคน อยากให้ผมจาระไนเรื่องส.ว.หรือวุฒิสมาชิกให้ฟัง โดย เฉพาะเรื่องที่คุณประสงค์ นุรักษ์ ได้รับคัดเลือกจากการสรรหา ผมเองก็ไม่อยากขัด เมื่อเร็วๆนี้คุณสถิตย์ สิริสวัสดิ์ อดีตกงสุลจากแอล.เอ.ก็ส่งรูปมาให้ผมลง ผมก็นำลง โดยคุณประสงค์ฝากบอกมาด้วยว่า “ยินดีทำงานเป็นตัวแทนคนไทยในต่างแดนทั่วโลก  และพร้อมรับฟังปัญหาจากคนไทยในสหรัฐ ฯ ทุกๆกลุ่ม”

นี่คุณประสงค์ก้าวไปสู่ระดับ Globalize แล้วนะครับ คราวนี้ไม่ได้เป็นตัวแทนคนไทยในแอล.เอ.แล้ว จะเป็นตัวแทนคนไทยทั่วโลก  ผมว่าชักจะไปกันใหญ่ 

                ตามประวัติแล้วคุณประสงค์ นุรักษ์ อายุ 64 ปี  แสวงหาอำนาจทางการเมืองมานานแล้วเพราะเคยลงสมัครส.ส.และส.ว.ที่บ้านเกิดจังหวัดชุมพร แต่ก็พลาดหวัง สาเหตุมีหลายประการ หนึ่งในจำนวนนั้นก็คือการที่หนีออกจากบ้านเกิดมานาน คงหาคนรู้จักได้น้อยเพราะมาใช้ชีวิตในกรุงเทพฯและสหรัฐรวมแล้วกว่า 40 ปี  อีกทั้งการเมืองที่เมืองไทยหากไม่ใช่คนพื้นที่ ไม่มีเงิน ก็ยากที่จะก้าวล่วงไปได้ง่าย

                ผมจึงบอกว่าใครอยากเล่นการเมืองหรือแสวงหาอำนาจทางการเมืองต้องลงไปเกาะติดพื้นที่ เพราะไร่แต่ละแห่งมีคนคุม  ตัวอย่างง่ายๆคุณกอพัฒน์ เจริญบรรพชน มีความอุสาหะมานานจนประสบผลสำเร็จเป็นสมาชิกสภาเมืองลา พัลมา และหมุนขึ้นไปเป็นนายกเทศมนตรี เพราะคุณกอพัฒน์หรือเฮนรี่เกาะติดพื้นที่เมืองนั้น

ผมเชื่อว่าคุณประสงค์คงเตรียมการมาพอสมควร ล่าสุดก็ได้สหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจกิจการ
ทางพิเศษแห่งประเทศไทยเป็นองค์กรเสนอชื่อรองรับให้กรรมการสรรหาส.ว.รวม 7 คนเป็นคนเลือกจาก 1 พันกว่าคน 

แน่นอนคงจะต้องผ่านคุณสมศักดิ์ โกศัยสุข ผู้นำแรงงาน ผมเชื่อว่าคุณประสงค์คง”ดีล”ผ่านคุณสมศักดิ์มาก่อนเพราะตอนที่มีการหยั่งเสียงที่ไอโอว่าหรือ ไอโอว่า คอคัส นั้นคุณประสงค์ได้นำคุณสมศักดิ์มาดูการเลือกตั้ง  พอมาถึงแล้วก็บอกพรรคพวกกลุ่มพันธมิตรฯในแอล.เอ.ขอให้สนับสนุน เลยเป็นที่มาของการจัดตั้งคณะกรรมการในแอล.เอ. 15 คนลงคะแนนเสียงเลือกเอาจาก 8 คนกลายเป็นว่าเป็นผู้แทนของคนไทยในแอล.เอ.

หากจะคิดยังงี้ก็ไม่เป็นไรเพราะคุณประสงค์ก็ย้ายจากชิคาโก้ไปอยู่ดีมอยส์ รัฐไอโอว่าและลงมาอยู่แอล.เอ. มามีครอบมีครัวที่นี่ คืออยู่กับคุณมยุรี โสมอินทร์ อดีตเจ้าของห้องอาหารแบมบู

ส.ว.ระบบสรรหาตามรัฐธรรมนูญปี 2550 มี 74 คนและจะประกอบเป็นวุฒิสภาได้เต็มต้องรอผลการเลือกตั้งวันที่ 2 มีนาคมอีก 76 คนมาจาก 76 จังหวัดเมื่อรวมกันเข้าแล้วก็เป็น 150 คน ส.ว.มีอำนาจหน้าที่ในฐานะผู้แทนปวงชนชาวไทย  ไม่ว่าจะมาจากไหนหน้าที่คือผู้แทนของคนไทยทั้งหมดเหมือนกับส.ส.  เพียงแต่ว่ามีที่มาแตกต่างกัน

เหตุแห่งการสรรหาก็เพราะก่อนจะมีการยุบสภานั้นรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร สามารถซื้อส.ว.ได้ครบถ้วนคือเข้าไปแทรกแซงองค์กรอิสระ,แทรกแซงส.ว. ฯลฯทำให้ความไม่ยุติธรรมเกิดขึ้น  เมื่อร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาก็อยากให้ตัวแทนขององค์กรแต่ละองค์กรเข้าไปมีส่วนร่วม

ผมคิดว่าผู้ได้รับการสรรหาเข้าไปส่วนใหญ่ไม่”ขี้เหร่”เท่าใดนัก แต่ละคนเป็นผู้ใหญ่มีประสบการณ์การทำงานมามาก ดูจากตำแหน่งเช่นเคยเป็นอธิบดีกรม,เป็นครูบาอาจารย์ เป็นนายทหารและนายตำรวจที่รับผิดชอบบ้านเมืองมาในฐานะข้าราชการ

แม้ว่าการสรรหาจะไม่ใช่ระบบประชาธิปไตย แต่ในเมื่อสถานการณ์บ้านเมืองเราเป็นเช่นนั้น ทุกคนก็คิดหาทางแก้ไข  เราก็ต้องดูกันต่อไปเพราะเมื่อเข้าไปนั่งในสภาแล้วมีผลประโยชน์อื่นๆตามมาอีกมาก  ผลประโยชน์ส่วนตัวก็คือเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ไม่หนีไปไหนครับเพราะถือเป็นสิทธิ์  จากนั้นก็มีเงินเดือนๆละกว่า 1 แสนบาท   หากมีคนไปวิ่งเต้นให้ดำเนินการเรื่องนั้นเรื่องนี้ในฐานะ”กรรมาธิการ” จะมีผลประโยชน์ตามมาอีก

 เมืองไทยประเภท”ตามน้ำ”ก็มาก หรือเพื่อนส.ว.บางคนได้ประโยชน์แล้วคุณประสงค์จะกล้าโวยหรือไม่ เหมือนกับที่เคยอัดสถานกงสุลใหญ่แอล.เอ.ผมอยากเห็นภาพนั้นอีกเมื่อคุณประสงค์กับไปทำงานการเมืองที่เมืองไทย

ปัญหามีอยู่ว่าคุณประสงค์จะยืนหยัดในหลักการได้แค่ไหน เพราะเท่าที่ผมเห็นก็ไปกันหมด แล้วอาทิเช่นพล.อ.สพรั่ง กัลยาณมิตร,อาจารย์เสรี วงษ์มณฑา,คุณสดศรี สัตยธรรม ฯลฯคนเหล่านี้

”เปลี๋ยนไป”แล้วครับ จากที่คิดว่าเป็นทองเนื้อแท้ก็กลายเป็น”ทองชุบ”กันไปหมด ผมก็หวังว่าคุณประสงค์จะไม่เปลี๋ยนไป

                ผมคิดว่าใครมีความพร้อมทำงานการเมืองก็สนับสนุนกันไปทำ  เงื่อนไขของแต่ละคนแตกต่างกัน บางคนไม่สนใจเพราะผลประโยชน์ด้านอื่นมีมากกว่า ตัวอย่างเช่นหากเสนอให้ประธานเหมา หรือคุณเอนก พลอยแสงงาม เจ้าของ LAX-C และไทยแลนด์ พลาซ่าหรือเสนอให้คุณสุรพล เมฆพงษ์สาทร   เจ้าของกิจการห้องอาหารไทยหลายแห่ง หรือเสนอให้คุณสุทิน ทิวาศาสตร์ เจ้าของโรงแรมลินคอล์น พลาซ่าและอีกหลายกิจการไปเป็นส.ว. ผมคิดว่าคนเหล่านี้คงปฏิเสธ 

เอาแค่ไม่ต้องไปเป็นส.ว. เป็นนายกสมาคมใดสมาคมหนึ่งในแอล.เอ.ก็ปฎิเสธ  เหตุเพราะมีกิจการทางธุรกิจต้องดูแล  หรือไม่เช่นนั้นก็คงเคยผ่านงานเหล่านี้มาตั้งแต่สมัยหนุ่ม จึงไม่สนใจ

ยิ่งบางคนมีหลายครัวหรือมีฮูหยินน้อยๆ (ผมไม่ได้หมายถึง 3 คนข้างต้นนะครับ)ที่ต้องดูแลด้วยแล้ว  การกลับเมืองไทยไปเป็นส.ว.ก็คงยุ่งยากเอาการอยู่เพราะเดี๋ยวฮูหยินร้องไห้กระจองอแงจะทำยังไง

การเมืองไทยต้องเปลี่ยนแปลงกันอีก ยิ่งพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร กลับเข้าประเทศไทย โฟกัสทุกจุดจับไปตรงนั้น ผมยังไม่ทราบว่าจะเกิดอะไรขึ้น  ขอให้ดูการนำจอมพลประภาส จารุเสถียรและจอมพลถนอม กิตติขจร กลับเข้าประเทศ ทำให้เกิดเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519  ผมไม่อยากให้เกิดแบบนั้น

แต่ถ้ามันจะเกิด  ก็คงต้องเกิดครับ.....อ่านต่อ