----------------------------------------------คลิกที่รูปเพื่อดูรูปใหญ่----------------------------------------

ทำธุรกิจและค้าขายสวนทางศีล 5
ร่ำรวยกันทุกคนทุกระดับประทับใจ

                ห้วงระหว่างวันที่ 13 กันยายน-13 ตุลาคม 2007 เป็นเดือนแห่งการถือศีลอดหรือเดือนรอมฎอน (Ramadon) ของผู้นับถือศาสนาอิสลาม หลักการสำคัญคือเป็นเดือนอันประเสริฐ  ชาวมุสลิมทั่วโลก เมื่อเข้าถือศีลอด ตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตกดินจะไม่กินอาหารและดื่มน้ำ,ไม่เสพย์กาม,ไม่พูดปด ฯลฯ เป็นการชำระร่างกายและวิญญาณให้สะอาดด้วยประการทั้งปวง

ทำให้ผมนึกถึงศีล 5 ของพระพุทธศาสนาถือเป็นศีลธรรมขั้นพื้นฐานที่ให้ทุกคนยึดถือ ใครละเมิดข้อใดข้อหนึ่งถือว่าเป็นบาปคือทำผิด อาจมีการถือเข้มข้นขึ้นไปอีกคือศีล 8 ศีล 10 และยิ่งเป็นพระสงฆ์นั้นพระพุทธองค์ได้บัญญัติไว้ 227 ข้อเพื่อให้ประพฤติปฏิบัติตามเคร่งครัดกว่าชาวบ้าน

                ตอนเรียนหนังสืออยู่นั้นอาจารย์เสฐียร พันธรังสี(ล่วงลับ)ท่านสอนวิชาสถานการณ์ปัจจุบัน ท่านถามนักศึกษาในห้องเรียนว่า”จรรยาบรรณคืออะไร? ” ต่างคนก็ตอบกันไปเป็นข้อๆตามความเข้าใจของตน จนกระทั่งอาจารย์เฉลยว่า จรรยาบรรณก็คือศีล 5 นี่เอง หากใครประพฤติปฏิบัติได้มันครอบคลุมจรรยาบรรณทั้งหมดอยู่แล้ว

                ผมมานั่งคิดดูแล้วเห็นเป็นจริงว่าศีล 5 ได้ครอบคลุมไว้ทุกอย่างในเรื่องการ”ห้าม”ไม่ให้คนทำความผิดและทำชั่ว เมื่อผมนำกลับมาทบทวนโดยยึดเอาเรื่องธุรกิจเป็นตัวตั้ง ยิ่งทำให้เห็นชัดเจนกล่าวคือบริษัทธุรกิจที่ทำธุรกิจตรงกันข้ามกับศีล 5 จะร่ำรวยอู้ฟู่กันถ้วนหน้า  เรามาลองไล่เรียงกันเป็นข้อๆไป

                ปานาติปาตา(Destroying living creatures) ข้อแรกห้ามฆ่าสัตว์ตัดชีวิตรวมทั้งฆ่าผู้อื่นและฆ่าตัวตาย(อัตวินิบาตกรรม)ถือว่าเป็นบาป  หันไปดูบริษัทค้าอาวุธนับตั้งแต่ทำปืนพก,ปืนยิงเร็ว,ทำระเบิด,รถถัง,ขีปนาวุธไปจนถึงเครื่องบินรบ  บริษัทเหล่านี้ร่ำรวยกันทั้งสิ้น  ตัวเลขจาก International Peace Research Institute แห่งสวีเดนแสดงให้เห็นว่าระหว่างปี 2002-2004 สหรัฐขายอาวุธแก่ประเทศต่างๆ 25.9 พันล้านดอลลาร์  ในห้วงเวลาเดียวกันประเทศจีนก็ส่งออกอาวุธคิดเป็นเงิน 1.4 พันล้านดอลลาร์

                อังกฤษ,ฝรั่งเศสและอิตาลี ถือเป็นประเทศส่งออกอาวุธใหญ่ที่สุดของยุโรป  และเป็นประเทศสหภาพยุโรป(EU)ที่ได้รับอนุญาตให้ส่งออกอาวุธไปขายต่างประเทศ ทางด้านประเทศรัสเซียก็ไม่น้อยหน้าใคร   ก็น่าแปลกใจที่ประเทศเหล่านี้เป็นประเทศหลักขององค์การสหประชาชาติผู้รักษาสันติภาพของโลก

ที่เห็นได้ชัดเจนล่าสุดวันที่ 1 ตุลาคม 2007 องค์การนิรโทษกรรมสากลเรียกร้องไปยังประเทศต่างๆที่ขายอาวุธให้กับพม่ายุติส่งออกอาวุธเพราะนำไปฆ่าพระสงฆ์และประชาชนที่ประท้วงเรียกร้องประชาธิปไตย ประเทศเหล่านี้ประกอบด้วยจีน,อินเดีย,รัสเซีย,เซอร์เบียร์และยูเครน  การผลิตอาวุธเพื่อไปฆ่าคนอื่นก็ต้องถือว่าผิดศีลธรรมด้วย

พวกที่รับจ้างฆ่าหรือพวก”มือปืน”ในหลายๆส่วนของโลกก็มีรายได้ดีเพราะค่าหัวของแต่ละคนถูกกำหนดด้วยเงินที่รับจ้างมาจากผู้จ้างวาน

ส่วนการรับจ้างฆ่าประเภทกำจัดแมลงถือว่าไม่บาปเพราะแมลงจะนำเชื้อโรคมาสู่คน  แต่ก็จัดว่าอยู่ในฐานะร่ำรวยกันทุกคน ลองไปถามคุณวณิชย์ สุธีรวณิชย์ เจ้าของสโลแกน”รับจ้างฆ่า” หรือไม่งั้นก็ไปคุยกับคุณธีระ ศุภพิพัฒน์วงศ์  แถวเซาท์ ซาน เกเบรียล เป็นบริษัทรับจ้างฆ่าที่มีมาตรฐานทีเดียว

อทินาทาน (Taking that which is not given) ศีลข้อสองการลักขโมยของผู้อื่น ผู้ประกอบอาชีพวิ่งราว,ลักขโมย,รีดไถ,ตั้งแก๊งตบทรัพย์หรือเรียกค่าคุ้มครอง,พวกลักลอบตัดไม้ทำลายป่า,ลักลอบทรัพยากรธรรมชาติอันเป็นของส่วนรวมก็ร่ำรวย,พวกฉ้อโกงหรือคอร์รัปชั่นเงินภาษีอากรของประเทศชาติก็ร่ำรวยกันเป็นแถว  การลอกเลียลิขสิทธิ์ของคนอื่นนำมาผลิตเช่นซอฟท์แวร์,นาฬิกา,กระเป๋าถือ,เสื้อผ้า,รองเท้าฯลฯ ถือเป็นอทินาทาน แต่คนผลิตเลียนแบบกลับร่ำรวย 

ในโลกสมัยใหม่ไฮเทคมากขึ้นก็ขโมยชื่อ,หมายเลขโซเชี่ยล,หมายเลขเครดิตคาร์ดของผู้อื่นไปยื่นแอพพลายเครดิตยักยอกเป็นของตัวเอง  จึงกล่าวได้ว่าพวกมีอาชีพลักเล็กขโมยน้อย,ลอกเลียนแบบไปจนถึงพวกโกงกินประเทศชาตินั้นกระทำสวนทางกับศีลข้อสอง สร้างความร่ำรวยให้กับตนและพวกพ้อง

กาเมสุมิจฉา(Sexual misconduct) การผิดลูกเมียคนอื่น,ผิดสามีคนอื่นถือว่าเป็นคนไร้ศีลธรรม ศาสนาพุทธบอกเป็นพวกปีนต้นงิ้ว บางคนรู้ว่างิ้วมีหนามก็ยังชอบปีนป่ายอยู่ดี  คนไปแอบมีกิ๊กจนเมียทนไม่ได้ใช้คัตเตอร์เฉือนจ้าวโลกกลายเป็น”เดชไอ้ด้วน”ก็มีข่าวสม่ำเสมอมา  เหตุเพราะเกิดความมักมากในกาม ผลจึงได้รับตอบแทนเช่นนั้น  ส่วนสตรีที่เป็นมือคัดเตอร์ แน่นอนต้องเข้าคุกเพราะไปทำร้ายร่างกายผู้อื่น

อย่างไรก็ตามอาชีพที่เกี่ยวข้องกับกามรมย์กลับทำมาค้าขึ้น เริ่มตั้งแต่การตั้งโรงถ้ำมอง,เปิดบาร์อะโกโก้, เปิดโรงระบำโป๊  หากโรงระบำไปเปิดแสดงตามงานต่างๆเราเรียกว่า”โรงจ้ำบ๊ะ” ตอนหลังก็มีการเต้นโคโยตี้ตามงานวัดเพื่อเรียกคนเข้าวัด หากนำไปเต้นและโชว์ในงานมหกรรมรถยนต์เพื่อส่งเสริมการขายกลุ่มหลังเรียกว่า Pretty ,การตั้งซ่องโสเภณี ซึ่งทั่วโลกมีซ่องโสเภณีหรือรู้จักกันในนาม”ค้าเนื้อสด” บางรายอายุมากแล้วยังไม่เลิกประกอบอาชีพนี้ถูกเรียกว่า”พวกเนื้อเปื่อย” (ภาษานักเที่ยวเขาเรียกว่ากะหรี่แก่)

การตั้งโรงนวด บางครั้งก็มีการ”นาบ”ด้วย ข้อนี้ผมฟังมานะครับ ไม่เคยไปด้วยตัวเอง ภาษาธุรกิจหมอนวดในแอล.เอ.เรียกว่าบริการแบบมี Happy Ending ,การสร้างหนัง X สู่ตลาดโกยเงินมากและแพร่ระบาดไปทุกมุมโลกทำความร่ำรวยให้กับผู้สร้าง

มุสาวาทา(Incorrect speech)การพูดปด  ข้อห้ามไม่ให้กะล่อนและตอแหล เรื่องนี้อาจต้องยกไปให้บรรดาบริษัทโฆษณาหรือเอเยนซี่ต่างๆ พวกนี้สามารถโน้มน้าวจูงใจให้คนหันไปซื้อสินค้า,ผลิตภัณฑ์และการบริการของตนได้ดี  ทางบ้านเมืองจึงออกกฎหมายมาควบคุมเพื่อคุ้มครองผู้บริโภค หากเห็นว่าบริษัทเหล่านี้โฆษณาเกินจริง

นอกจากนี้ยังหมายรวมถึงพวกกะล่อนตอแหลเที่ยวไปยืมเงินคนอื่นแล้ว”ชักดาบ” บางคนก็ออกลูกหน้าด้านคือบอกว่าไม่มี,ไม่หนี,ไม่จ่าย กลายเป็นผิดศีล 2 ข้อคืออทินนาและมุสา

สุราเมรยะ(Intoxicants which lead to carelessness) ศีลข้อที่ 5 ห้ามดื่มสุราและเมรัย  เมื่อพิจารณาดูจะเห็นได้ว่าบริษัทที่ผลิตสุรา,เบียร์,ไวน์ร่ำรวยกันทั้งนั้น ตัวอย่างเช่นนายเจริญ สิริวัฒนภักดี ประธานกลุ่มบริษัทไทยเบฟผู้ผลิตเหล้ายี่ห้อต่างๆ,เบียร์ช้าง,เบียร์อาชา ถือเป็นมหาเศรษฐีอันดับสองของประเทศไทยด้วยเงิน 3.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ,บริษัทบุญรอด บริเวอรี่ผลิตเบียร์ไทยตราสิงห์ก็ร่ำรวย,บริษัท Johnny Walker และบริษัทอื่นๆที่ผลิตสุราแอลกอฮอล์ทั่วโลกร่ำรวยทั้งสิ้น

ความข้อนี้รวมทั้งกลุ่มธุรกิจที่ค้าสิ่งมึนเมาและเสพติดผิดกฎหมายนับตั้งแต่พวกยาบ้า,กัญชา,เฮโรอีน,โคเคนถือว่าร่ำรวย(หากตำรวจจับไม่ได้ )

นี่ล่ะครับการทำธุรกิจสวนศีล 5 จึงทำมาค้าขึ้นกันทุกราย ธุรกิจหลายอย่างถือว่าไม่ผิดกฎหมายแต่ผิดศีล 5 .....อ่านต่อ