่----------------------------------------------คลิกที่รูปเพื่อดูรูปใหญ่----------------------------------------

ตะวันทอแสงที่โขงเจียม

โขงเจียมเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี  พระอาทิตย์ขึ้นทางขอบฟ้าทิศตะวันออก คนโขงเจียมได้เห็นก่อนคนอื่นในประเทศไทย การเดินทางจากกรุงเทพฯไปโขงเจียมระยะทางประมาณเกือบ 700 กิโลเมตร โดยใช้รถตู้เช่าเข้าสู่เส้นทางพหลโยธินไปยังจังหวัดสระบุรีจากนั้นเลี้ยวขวาเข้าถนนมิตรภาพ ผ่านมวกเหล็ก ปากช่อง เขื่อนลำตะคอง เราแวะกินอาหารเช้าที่ห้องอาหารแห่งหนึ่งมองลงมาเห็นลำตะคองและขบวนรถไฟอีกฟากหนึ่งได้อย่างดี

เสร็จจากอาหารเช้ารถตู้ที่เช่ามาก็เดินทางต่อไปเข้าเส้นทางโชคชัย-เดชอุดมตัดเข้าอำเภอวารินชำราบก่อนเข้าตัวเมืองอุบลฯ

หลายคนอาจนั่งเครื่องบินภายในประเทศจากดอนเมืองก็มีสายการบินนกแอร์(การบินไทย)และแอร์เอเชีย ใช้เวลาบินประมาณ 55 นาทีก็ถึงสนามบินอุบลราชธานี

ก่อนไปถึงโขงเจียม ท่านอาจใช้ได้เส้นทางผ่านวารินชำราบ ผ่านกิ่งอ.สว่างวีรวงศ์ไปยังอ.พิบูลมังสาหารและขึ้นเหนือสู่อำเภอโขงเจียมก็ได้ ระยะทางประมาณ 60 กิโลเมตรถือเป็นระยะทางสั้นที่สุด

เหตุที่ผมเขียนเรื่องนี้มีแรงจูงใจหลายประการ  กล่าวคือแรกนั้นได้ไปเที่ยวโขงเจียมตอนกลับเมืองไทยเมื่อเดือนเมษายน 2007  ประการที่สองได้อ่านงานเขียนของ สุวิทย์ ธีรศาศวัต แห่งภาควิชาประวัติศาสตร์และโบราณคดี คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่นเรื่อง”ทางรถไฟสายอีสานในสมัยรัชกาลที่ ๕-๗” ประการที่สามได้อ่านข่าวเรื่องการสร้างทางรถไฟในกรุงเทพฯและเมืองใกล้เคียงที่ครม.เพิ่งอนุมัติ 3 สายโดยจะใช้เงินประมาณ 2 พันล้านดอลลาร์

ประการที่สี่ พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรีให้สัมภาษณ์ช่วงก่อนเดินทางไปเยือนประเทศจีนวันที่ 28-29 พฤษภาคมมีตอนหนึ่งกล่าวว่า” จะหารือกับผู้นำจีนเพื่อสร้างเส้นทางรถไฟเชื่อมโยงจากตอนใต้ของจีนที่มณฑลยูนาน มายังตอนเหนือของไทย เพื่อขยายการคมนาคมระหว่างกันให้มากขึ้นในอนาคต”

                ที่อ.โขงเจียมเราไปนอนพักโรงแรมทอแสงโขงเจียม รีสอร์ท ตกคืนละ 2,500 บาท (Deluxe River View) รวมอาหารเช้า  ถือเป็นโรงแรมมาตรฐานสากล คนไทยนอนได้ ฝรั่งนอนดี คนไปจากอเมริกาก็ไม่ต้องห่วงมีสิ่งอำนวยความสะดวกดีกว่าพวกโมเต็ลในอเมริกาหลายแห่ง และโขงเจียมยังมีโรงแรมและรีสอร์ทอื่นๆอีกหลายแห่งเลือกช้อปได้ผ่านอินเตอร์เน็ต

แต่ละห้องนอนมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน อาทิ เครื่องปรับอากาศ, เคเบิ้ลทีวี, มินิบาร์, ไดร์เป่าผม,โทรศัพท์ ฯลฯ สิ่งอำนวยความสะดวกภายในรีสอร์ทเช่นสถานที่ออกกำลังกาย,สระว่ายน้ำ สปาและการนวดกล้ามเนื้อ,มีที่รับแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ,แฟกซ์,ร้านขายของที่ระลึก, หนังสือพิมพ์,ห้องอาหารเวินบึก,คาเฟ เดอโขง,บาร์ เทอเรส ,ค๊อฟฟี่ช๊อป,คาราโอเกะ และอินเตอร์เน็ต

                เย็นนั้นเราไปรับประทานอาหารที่ห้องอาหารกลางแจ้งเป็นเทอเรสริมแม่น้ำโขง  มองลงไปเห็นแม่น้ำโขง บริเวณนั้นถือเป็น”แม่น้ำสองสี”เพราะแม่น้ำมูลที่ไหลมาจากที่ราบสูงโคราชมาออกที่แม่น้ำโขงบริเวณอำเภอโขงเจียม  ชาวบ้านเรียกกันติดปากว่า”โขงสีปูน มูลสีคราม”

                ตอนเช้าตื่นขึ้นมารับประทานอาหารเช้าที่ห้องอาหารอีกแห่งซึ่งจัดอาหารไว้ทั้งแบบอเมริกัน,แบบไทยๆเลือกรับประทานได้หลายอย่าง,ก๋วยจั๊บญวน,ข้าวต้มปลา,มีกาแฟโบราณและปาท่องโก๋,ผลไม้,ชา,กาแฟ,นมสด,น้ำส้มคั้น ฯลฯ

                เมืองไทยไม่ต้องห่วงไม่ว่าจะไปพักโรงแรมในกรุงเทพฯหรือต่างจังหวัด เรื่องอาหารการกินอุดมสมบูรณ์เสมอ เราใช้เวลาอยู่ที่นั่น 2 คืน ไม่มีโอกาสไปดูผาแต้มอุทยานแห่งชาติที่มีภาพเขียนบริเวณหน้าผาค้นพบเมื่อปี 1981 โดยนักศึกษาและคณาจารย์โบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร จากการพิสูจน์อายุตกประมาณ 3,000 ปีล่วงมาแล้ว

                สิ่งที่ผมอยากพูดก็คือเรื่องทางรถไฟเพราะผมมองเห็นว่าทางรถไฟของประเทศไทยนั้นนับตั้งแต่ 50 ปีมาแล้วไม่ได้มีการขยับเขยื้อนไปไหน เหมือนสนามบินสุวรรณภูมิกว่าจะใช้การได้ก็ใช้เวลา 49 ปีจึงแล้วเสร็จ

                อีกทั้งเห็นว่าการพัฒนาประเทศจะต้องกระจายความเจริญไปสู่ทุกจุดเหมือนในสหรัฐอเมริกา ไม่เช่นนั้นถนนทุกสายก็มุ่งเข้าสู่กรุงเทพฯกลายเป็นเมืองแออัดและปัญหาทุกอย่างจึงตามมา –  การสร้างทางรถไฟดีอย่างไร-โปรดติดตาม.....อ่านต่อ