----------------------------------------------คลิกที่รูปเพื่อดูรูปใหญ่----------------------------------------

งานไทยนิวเยียร์เป็นอย่างไรบ้าง

                หลังกลับจากงานไทยนิวเยียร์ วันที่ 1 เมษายนจัดขึ้นที่ไทยทาวน์ ฮอลลีวู้ด ก็มีพรรคพวกที่ไปร่วมงานบ้าง ไม่ได้ไปบ้างโทร.มาคุย  คำถามที่ได้รับมักจะถามว่างานเป็นยังไง คนเยอะไหม คำตอบก็คืองานดี คนเยอะ เพราะอากาศเป็นใจ พวกเขาคงอยากจะให้ผมเขียนวิจารณ์งาน

                งานนี้เป็นงานของส่วนรวมเป็นสงกรานต์วันปีใหม่ไทย เป้าหมายคือการแสดงศิลปะ วัฒนธรรมความเป็นไทย  สิ่งใดที่จัดกันเป็นประจำก็จะกลายเป็นประเพณี  ผมยังอยากให้จัดกันต่อไป เพราะเห็นการจัดงานแล้วมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ มีการเตรียมการกันหลายเดือน เวลางานก็ต้องรีบตั้งเต๊นท์ วางบูธ จัดแสดงกันเพียงวันเดียว แล้วรีบเก็บ   ดูแล้วผมเหนื่อยแทน

                มีเพื่อนบางรายโทร.มาคุยและวิจารณ์ว่างานนี้เหมือนงานแฟร์ขนาดย่อม เพราะมีพ่อค้าแม่ค้านำสินค้าอาหารไปขาย  เมื่อขายได้ดีก็นิยมชมชอบงาน หากขายไม่ดีก็ถูกต่อว่า  ซึ่งจริงๆแล้วอยากให้ผู้คนได้เห็นวัฒนธรรมไทยมากกว่าเน้นเรื่องการค้าขายและสินค้าที่นำมาขายก็มีอยู่ทั่วไปแล้วในท้องตลาด

                คนวิจารณ์ก็วิจารณ์ในฐานะเป็นคนไทย เคยชินกับสิ่งเหล่านี้มามากแล้ว  แต่หากเรามองภาพกว้างไปทางต่างชาติที่มาเที่ยว เขาอาจไม่เคยเห็นสินค้าและการบริการแบบไทยเช่นนวดไทย,อาหารไทย

พิธีกรรมต่างๆที่จัดกันขึ้นมาไม่ว่าจะเป็นการตักบาตร,ขบวนพาเหรด,การรดน้ำดำหัว,พิธีแต่งงานแบบไทย,มวยไทย,สาธิตทำอาหารไทยจากทอมมี่ แทง ฯลฯเหล่านี้ก็แสดงให้เห็นถึงวัฒนธรรม เพียงแต่ว่าฝรั่งหรือคนต่างชาติที่มาเที่ยวจะให้ความสนใจมากน้อยแค่ไหน ต้องการสอบถามวัฒนธรรมและประเพณีไทยอย่างไร  นี่ต่างหากที่เราต้องตอบคำถาม

                คราวนี้หากจะจัดแค่แสดงวัฒนธรรมล้วนๆก็อาจไม่มีสิ่งจูงใจ ผมยังเห็นว่าการนวดไทยผู้คนก็เข้าคิวให้ความสนใจทั้งคนไทยและต่างชาติ หรือแม้แต่คณะ UCLA มาตรวจหาโรคเบาหวานฟรี  ก็เห็นมีคนเข้าคิวรอเพื่อรับการตรวจสุขภาพกันมาก  แสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้ไปหาหมอหรือไม่มีประกันสุขภาพเพื่อตรวจสุขภาพ ก็เป็นการบริการชุมชนอย่างหนึ่งคละเคล้ากันไป

                อะไรจะมากหรือน้อย ผมคิดว่าคณะกรรมการจัดงานอาจนำมาสรุปเพื่อปรับปรุงแก้ไขและหาทางนำสิ่งที่เป็นประโยชน์ควบคู่กับการแสดงวัฒนธรรมไทยเข้าไปด้วย

                วันนั้นผมใช้เวลาไปนั่งใน Singha Beer garden สัก 2 ชั่วโมงเห็นจะได้ ถือเป็นความเพลิดเพลินประการหนึ่ง เบียร์สิงห์เป็นสปอนเซอร์งานนี้ จึงมีโอกาสได้เปิดเบียร์การ์เดนขึ้นมา บรรยายกาศก็เพลินสำหรับคนชอบดื่มและชอบคุยอย่างผม  เสียอยู่อย่างที่ด้านหลังควรจัดหาส้วมเคลื่อนที่มาตั้งไว้ เพราะคนดื่มเบียร์มักจะเข้าห้องน้ำ  หากไปรบกวนห้องอาหารในบริเวณนั้นก็”เกรงใจ” เพราะขายกันดิบดีมาก คนรอคิวยาว

                ร้านเรือนแพของอาเฮียสมชาย จันทร์แสง ถึงกับต้องลงรายชื่อไว้ในแผ่นกระดาษเพื่อรอคิวโต๊ะว่าง  - คือผลตามมาประการหนึ่งที่ร้านค้าแถบนั้นขายของได้ ผมดีใจด้วย คุณสมชายบอกกับผมว่า

” ร้าน Busy มาตั้งแต่เช้าแล้วครับ และตอนนี้ก็ยังไม่ว่าง “  

                จะว่าไปแล้วเบียร์สิงห์ก็คือ Thai Brand อย่างหนึ่งเหมือนเช่นการบินไทย ผมถือว่าเป็นการชูธงสินค้าไทยออกสู่ตลาดโลก อะไรที่เป็นไทยก็ต้องนำออกมาแสดงให้โลกรับรู้

                ที่ผมสังเกตเห็นคือ”มวยไทย”ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษ คนต่างชาติให้ความสนใจมาก และเวทีมวยก็กลายเป็นแรงดึงดูดสำคัญ ทำให้ผู้คนอยู่กันหนาแน่นในงาน  แม้ว่าในห้วงเวลาหนึ่งจะเกิดการตะลุมบอนกันขึ้นมาระหว่างมวย 2 ค่ายประเภท มวยแพ้คนไม่แพ้ มีการยั่วยุกันเกิดขึ้น 

หากเราเคยไปเชียร์ฟุตบอลข้างสนามแล้วลงตะลุมบอนกัน ดังนั้นการชกต่อยของสองฝ่ายผมถือเป็นเรื่องธรรมดาของคนวัยรุ่น-วัยหนุ่ม กำปั้นล้วนๆอย่างดีก็ปากแตก หน้าปูดไปบ้างถือเป็นการ”ขอกันกิน” อย่าใช้อาวุธก็แล้วกันเพราะเรื่องต้องถึงคุกถึงตะราง ทุกอย่างสงบด้วยดีเมื่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและตำรวจเข้ามาหย่าศึก  บนเวทีก็ให้ยุติการชกไปชั่วคราว จนทุกอย่างเคลียร์กันเรียบร้อยจึงชกกันต่อไป

งานประเพณีสงกรานต์ยังมีกันอีกหลายวัดนะครับ ท่านที่ต้องการไปทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้กับญาติพี่น้อง บรรพบุรุษ ก็ไปวัดกันวันที่ 7-8 เมษายนที่วัดพุทธิชิโนฮิลส์ ,วันที่ 8 เมษายนที่วัดพระธรรมกายและวัดพุทธธัมโม มอรีโน แวลเลย์,วันที่ 14-15 เมษายนวัดไทยแอล.เอ., วันที่ 22 เมษายนที่วัดป่าธรรมชาติ,วัดโพธิวารีรังสฤษฎ์ วิทเทียร์  ฯลฯคอยติดตามโฆษณาจากหน้าหนังสือพิมพ์นะครับ – ไปทำบุญก็ขอให้ได้บุญกันจริงๆ.....อ่านต่อ