ผมรู้จัก สนธิ ลิ้มทองกุล ได้อย่างไร

 ฉบับที่แล้วผมทิ้งท้ายไว้ว่าเมื่อไปพบกับคุณสนธิ ลิ้มทองกุล ในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2006 ที่ฮอลลีวู้ด พาร์ค เมืองอิงเกิ้ลวู้ดในรายการเมืองไทยรายสัปดาห์สัญจร โดยการนำไปของคุณสมศักดิ์ กูรมะโรหิต นั้น ผมยกมือไหว้ คุณสนธิถึงกับอุทานว่า”อ้าว ไพสันติ์นี่”

 เราสอบถามสารทุกข์สุกดิบกันได้ไม่มากเพราะมีผู้คนเข้าไปพบกับคุณสนธิจำนวนมาก ผมจึงเลี่ยงไปทักคุณคำนูณ สิทธิสมาน “สวัสดีครับคุณคำนูญ” เขามองๆผม สักพักพูดขึ้นมาว่า “พี่ไพสันติ์ ใช่ไหมครับ ผมจำเค้าหน้าได้” เขาตอบ-เราก็ทักทายกันด้วยดี

 คุณสนธิเข้าไปทำหนังสือประชาธิปไตยรายวันเมื่อเดือนเมษายน 2516 ในตำแหน่งบรรณาธิ การบริหารอันเป็นช่วงที่คณะของเรายกทีมออกจากนสพ.ประชาธิปไตยนำทีมโดยอาจารย์พงษ์ศักดิ์ พยัฆวิเชียร หรืออาจารย์ป๋องซึ่งเป็นข่าวเกรียวกราวเมื่อเร็วๆนี้ในฐานะรักษาการผู้อำนวยการใหญ่บริษัทอสมท.นั่นล่ะครับ

 ขณะนั้นผมยังเป็นนักข่าววัยเด็กคือเพิ่งเริ่มทำงานและอายุน้อยที่สุดในบรรดาพี่ๆที่ยกขบวนกันออกมา หลังจากคณะฯไปพลิกฟื้นหนังสือพิมพ์ประชาธิปไตยให้มีรูปโฉมใหม่ เดิมทีนสพ.ประชาธิป ไตย พิมพ์ด้วยระบบฉับแกะตั้งสำนักงานอยู่สี่แยกแม้นศรี อาจารย์ป๋องและรุ่นพี่อีกหลายคนรวมทั้งผมด้วยเคยไปดูงานมาก่อนที่จะนำมาเปลี่ยนโฉม ที่นั่นพบท่านอาวุโสในวงการหนังสือพิมพ์นั่งทำงานกันอยู่ แต่ละคนแก่มากในสายตาของผมตอนนั้นอาทิเช่นท่านเฉลิม วุฒิโฆษิต ,อาจารย์เสฐียร พันธรังสี (ซึ่งก็สอนผมที่วารสารศาสตร์ฯ มธ.) และคนอื่นๆอีก ท่านเหล่านี้คงล่วงลับกันไปหมดแล้ว หากมีชีวิตอยู่ก็ 90 เศษหรือเป็น 100 แล้วก็ได้

 ผมมาทราบตอนหลังว่าอาจารย์ป๋องได้รับการทาบทามจากคุณณรงค์ เกตุทัต ให้มาพลิกโฉมหนังสือพิมพ์รายวันเพราะตอนนั้นคุณณรงค์ทำนิตยสารรายเดือน”มหาชน”และอีก 2-3 เล่ม แต่อยากเป็นเจ้าของนสพ.รายวัน ผมคิดว่าดีลนี้คงผ่านมาจากคุณวินัย อุกฤษณ์ (เจ้าของเพลงนกสีเหลือง)ที่ทำงานอยู่กับคุณณรงค์และเชื่อมต่อมายังอาจารย์ป๋อง นสพ.ประชาธิปไตยตั้งอยู่ในซอยเพชรบุรี ข้างวิทยาลัยครูเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ หรืออยู่ตรงข้ามกับซอยกิ่งเพชร ไปอีกเล้กน้อยก็เป็นสี่แยกราชเทวี

 ทีมงานในห้วงนั้นมีอาทิเช่น สำริง คำพะอุ,วีรประวัติ วงศ์พัวพันธ์,บริสุทธิ์ บูรณะสัมฤทธิ์,ดนัย เยาวหะรี,จันทรา ชัยนาม,ทรัพย์ศิริ สิงหลกะ ส่วนทีมข่าวก็มีอาทิเช่นศิราพร ภูพงศ์ไพบูลย์(ล่วงลับ),ประสาทพร ภูสุศิลป์ธร (คมทวน คันธนู),ปราโมทย์ ฝ่ายอุประ (ตอนนี้อยู่ในระดับอาวุโสของนสพ.ไทยรัฐ),ถวัลย์ วงศ์สุภาพ,นักข่าวสตรีอีกคนจากนิเทศศาสตร์ จุฬาฯชื่อเล่นชื่อ”จี๊บ” ผมจำชื่อจริงไม่ได้ และก็มีผมไปร่วมแจม ช่วงหลังเฮียไชยวัฒน์ ยนต์เปี่ยม(ล่วงลับ)มาร่วมด้วย

 หลังจากคณะของอาจารย์ป๋องยกทีมออกคงขัดแย้งกันหลายเรื่องเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ แต่ผมว่าจุดสุดท้ายน่าจะมาจากคดีซุงที่นสพ.ประชาธิปไตยเสนอข่าวเรื่องคุณสนั่น เกตุทัต บิดาคุณณรงค์ในสมัยดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมศุลกากร(มาปลดเกษียณเอาตำแหน่งปลัดกระทรวงการคลัง) ทางคุณณรงค์ก็คงไม่แฮปปี้แน่นอน

 คณะที่อยู่ทำงานต่อเท่าที่ผมทราบก็มีคุณจันทรา ชัยนาม,คุณทรัพย์ศิริ สิงหลกะ,คุณวิรัช ทศานนท์,โดยมีคุณสุวัฒน์ ทองธนากุล เพิ่งจะเข้าไปเป็นนักข่าวใหม่ และในตอนนั้นผมก็เห็นคุณธนา ดำรงมณี ถือกระเป๋าเจมส์บอนด์ไปทำหน้าที่เป็นฝ่ายมาร์เก็ตติ้งและโฆษณาให้กับนสพ.ประชาธิปไตยด้วย

 หลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 ผ่านไป ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของแต่ละภาคส่วน คุณวินัย อุกฤษณ์ ออกมาทำนิตยสาร”สัญญาณ”ตั้งสำนักงานอยู่ตึกหน้าโรงหนังราชเทวี โดยมีวิทยากร เชียงกูล เป็นที่ปรึกษา คณะที่ร่วมกันทำก็มีถวัลย์ วงศ์สุภาพ,อุดร ทองน้อย(ตอนนั้นเป้นผู้สื่อข่าวไทยรัฐอยู่ด้วย) และผม เป็นงานไม่หนักเพราะรายเดือน

 มีอยู่วันหนึ่ง คุณสนธิ ลิ้มทองกุล ติดต่อมายังผมขอพบบอกว่ามีงานให้ทำ ผมก็ไปที่ตึก Advanced Media ซึ่งคุณสนธิไปร่วมงานกับคุณพอล สิทธิอำนวย บนตึกนั้นผมยังได้พบกับเจ๊แดงหรือคุณจันทรา ชัยนาม นั่งเป็นบก.นิตยสารดิฉันยุคนั้น พบกันก็ดีใจครับหลังจากแยกย้ายกันที่

”ประชาธิปไตย”

 คุณสนธิใช้ให้ผมไปทำสารคดีที่โค้งบางปิ้ง จังหวัดสมุทรปราการ คำว่า”บางปิ้ง”สมัยนั้นถ้าพูดถึงก็คือซ่องโสเภณี,รวมถึงงานพระสุมทรเจดีย์ปากน้ำที่โด่งดังก็มีโรงจ้ำบ๊ะเปิดแสดง  แต่โค้งบางปิ้งที่ผมไปทำหมายถึงเรื่องความตายที่รถยนต์มักจะแหกโค้งกันบ่อยๆ จนถึงกับมีการสร้างศาลขึ้นมา ผมต้องออกสนามไปเก็บข้อมูล ถ่ายภาพและนำมาเขียนเรื่องส่งลงตีพิมพ์ในนิตยสาร”ยานยนต์”ที่อยู่ในเครือของแอดว๊านซ์ มีเดีย

 ผมจำได้ว่าเป็นค่าเรื่องที่ผมได้รับดีมากคือเรื่องเดียวจ่าย 500 บาท มากกว่าค่าเรื่องสั้นที่เขียนส่งตามนิตยสาร (บางแห่งมีการชักเงินค่าเรื่องสั้นผมอีก คือมีคนหักแบ่งไปบ้าง อย่าให้เอ่ยเลยครับ ดีกว่าเขาชักดาบทั้งหมด) เรื่องสั้นที่ผมเคยเขียนก็ตีพิมพ์ในนิตยสารต่างๆเช่นสยามรัฐ สัปดาห์วิจารณ์,นิตยสารแพรวฉบับที่ 2 ก็เป็นเรื่องที่ผมเขียน (ไปเปิดดูได้นะครับ)และนิตยสาร)ฉบับอื่นๆ

 มาพบกับคุณสนธิอีกครั้งเมื่อ 10 กว่าปีมาแล้วที่ห้องอาหารเทพรส ฮอลลีวู้ดสมัยที่คุณเชาวน์ บูรณะสมบัติ ยังเป็นเจ้าของ(ปัจจุบันคือห้องอาหารเครื่องเทศ) ตอนนั้นคุณสนธิมาธุรกิจและไปเล่น Snow Ski ที่ยูท่าห์เกิดพลาดท่าถึงกับแขนหัก จากนั้นไม่ได้พบกันอีกเลย แม้ว่าจะไปเมืองไทยขึ้นไปยังกองบก.นสพ.ผู้จัดการก็พบแต่เพื่อนเก่าๆอาทิเช่น สุวัฒน์ ทองธนากุล,สิทธิเดช จันทรศิริ

 วันนั้น ตุลย์ ศิริกุลพิพัฒน์ บก.ผู้จัดการสมัยนั้นนำผมไปเลี้ยงแถววัดตรีทศเทพ คณะที่ไปรับประทานอาหารกลางวันกันประกอบด้วย”น้าแถม”หรือคุณแถมสิน รัตนพันธ์(นามปากกาลัดดา-คนเดียวกัน) อาจารย์ปาน หรืออาจารย์ชัยสิริ สมุทวณิช และคนอื่นๆอีก

 ก็ติดตามงานด้านสื่อของคุณสนธิตลอดมา จนมาถึงกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ที่กลายมาเป็น”ปรากฎการณ์สนธิ” น้อยนักที่ผู้ประกอบวิชาชีพสื่อจะออกโรงไปทำงานการเมืองเสียเอง แต่ผมคิดว่าคุ้ม ดูจากผลลัพธ์ที่ออกมาทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองของไทยอีกระลอกหนึ่ง

 ที่สำคัญคุณสนธิเป็นคนโชคดีคนหนึ่งที่ได้ผ่านกระบวนการทางธุรกิจและทางการเมืองมาหมดมีประสบการณ์ทั้งในสหรัฐรวมไปถึงเมืองไทยไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516,เหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 และเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ 2535 เหล่านี้คือ ”เบ้าหลอม”ที่มีส่วนสำคัญให้คุณสนธิและคณะประสบผลสำเร็จในการทำงานการเมือง.....อ่านต่อ