ไปเก็บพลับจีนก่อนฮาโลวีน

ในช่วงที่เพอร์ซิมมอนออกใหม่ๆตามตลาดจะตกผลละ 1.29-1.39 ดอลลาร์ แต่พอออกมามากๆกลายเป็น 3 ปอนด์ 79 เซ็นต์ เป็นกฎของ”ดีมานและซัพพลาย”โดยแท้ ผมปลูกเพอร์ซิมมอนไว้ 1 ต้น พอผลมันสุก ผมก็รู้ได้ทันทีเพราะเจ้านกที่ไม่ได้เลี้ยงไว้มันลงมาช่วยจิก เขาเรียกว่า”นกรู้” ดังนั้นจะต้องรีบไปเก็บ ลูกไหนที่มันจิกไว้แล้วก็ปล่อยไว้ให้มันจิกต่อ ถือเป็นการสงเคราะห์สัตว์แบ่งปันกันกิน

คนไทยเรียกกันว่า”ลูกพลับจีน”ฝรั่งเรียกว่าเพอร์ซิมมอน(Persimmon) ซึ่งเป็นภาษาแองโกน

เควียนทางตะวันออกของสหรัฐหมายถึงผลไม้แห้ง สีของพลับจีนจะออกทางเหลืองส้มและแดงส้มเข้ม ขึ้นอยู่กับพันธุ์ ผลของพลับจีนมีเส้นผ่าศูนย์กลางระหว่าง 2-8 เซ็นติเมตร

  หากเรียกตามการค้าก็เรียกได้หลายอย่างอาทิเช่นKorean ,Hachiya,Fuyu ,Jiro ,Hanagosho ผลไม้ชนิดนี้มีต้นกำเนิดในเอเชียโดยเฉพาะประเทศจีน จากบันทึกหลักฐานของมาร์โค โปโล ในศตวรรษที่ 14 ประเทศจีนนำเพอร์ซิมมอนมาเป็นสินค้าแลกเปลี่ยน ใบของเพอร์ซิมมอนบางส่วนของประเทศจีนนำมาตากแห้งเพื่อทำเหมือนใบชาเก็บไว้ดื่ม จากนั้นประมาณปี 1800 ถูกนำมาปลูกในแคลิฟอร์เนียและยุโรปตอนใต้ทางชายฝั่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนอาทิเช่นที่ฝรั่งเศส,อิตาลี,บางส่วนของยุโรปและทางตอนใต้ของรัสเซีย

  คนตะวันตกเรียก Japanese Persimmon คนญี่ปุ่นรู้จักในนาม Hachiya Fruit หากเรียกว่า Black sapote เป็นเพอร์ซิมมอนจากเม็กซิโก และถ้าเรียกว่าMabolo หรือ Velvet-apple พื้นเพมาจากฟิลิปปินส์และฟิลิปปินส์เสนอผลไม้ประเภทนี้ให้แก่รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลียนำไปปลูกเมื่อปี 1885  

  เมล็ดของเพอร์ซิมมอนถูกนำเข้าสหรัฐเมื่อปี 1865 จากญี่ปุ่น ต่อมาปี 1870 กระทรวงเกษตรสหรัฐนำต้นเข้ามาปลูกเพื่อขยายพันธุ์และระหว่างปี 1911-1923 กระทรวงเกษตรได้แจกพันธุ์เพอร์ซิมมอนกระจายไปยังรัฐต่างๆอาทิเช่น California ภาคใต้ , Arizona, Texas, Louisiana, Mississippi, Georgia, Alabama,  n Virginia ตอนใต้และทางตอนเหนือของรัฐ Florida นอกจากนี้ยังกระจายไปที่รัฐMaryland,Tennessee, Illinois, Indiana, Pennsylvania, New York, Michigan และ Oregon.

 ในปี 1965 รัฐแคลิฟอร์เนียผลิตพลับจีนได้ 2,100 ตัน เมื่อถึงปี 1970 การผลิตลดเหลือ 1,600 ตันสาเหตุเพราะกลุ่มพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ขยายการก่อสร้าง จำเป็นต้องลดการปลูกเพอร์ซิมมอนลง แต่ก็คิดเป็น 92 % ของผลผลิตพลับจีนทั่วสหรัฐ  แคลิฟอร์เนียเป็นรัฐที่นำในด้านพืชผักผลไม้เกือบทุกชนิด

 ที่เกริ่นมาเสียยาวไม่ใช่อะไรเพราะวันอาทิตย์ที่ 29 ตุลาคมคุณมาลี เหมือนรักษา เจ่าของ Mink Diamond เชิญคณะหลายคณะไปเก็บพลับจีนที่สวนหลังบ้าน เพราะที่บ้านคุณมาลีแถวเมืองโรว์แลนด์ ไฮท์ ปลูกไว้ 7 ต้นแต่ละต้นก็ดกดื่น ใช้บันไดปีนขึ้นไปตัด แถมยังมีทับทิมผลใหญ่ให้เก็บ มีดอกกุหลาบให้ชื่นชม หากเป็นฤดูแอปเปิ้ลก็มีผลดกเช่นกัน

บริเวณสวนหลังบ้านที่อยู่เนินสุดของหมู่บ้าน เรียกว่าเป็นยุทธภูมิอันวิเศษทีเดียว หากเป็นสนามรบเราจะเห็นข้าศึกเดินทัพมาแต่ไกล

ผมเห็นโลเคชั่นแล้วมีทั้งสระน้ำ,สนามหญ้า,ต้นไม้,บันไดที่ขึ้นไปยืนดูวิว จึงขออนุญาตนำนางแบบไปถ่ายภาพ คุณมาลีก็อนุญาตล่วงหน้า (แต่ตอนนี้ผมยังไม่มีนางแบบ เมื่อมีแล้วก็จะนำไปถ่ายมาให้ชม และชมนางแบบที่กำลังตัดลูกพลับจีนที่นำมาลงให้ดูไปก่อน)

วันนั้นคณะของท่านกงสุลบุญหนา สอนใจ ไปรออยู่ล่วงหน้าพร้อมด้วยภรรยาคือคุณอ้วนหรือคุณพรพรรณ สอนใจ,คุณจารวี แพทเทอร์สัน ซึ่งเธอเป็นเจ้าหน้าที่อยู่โรงแรมลินคอล์น พลาซ่า ทำหน้าที่สารถีให้กับท่านบุญหนา ผมเลยกระเซ้าไปว่านี่หากท่านกลับไปอยู่อิรักอีกครั้ง สงสัยจะนำอูฐไปรับมาจากบ้านเป็นแน่แท้  ตามติดมาด้วยคณะของคุณสุชาติ ทองนพคุณ พร้อมภรรยา,ลูกชายแฝดและคุณแม่ของภรรยา(แม่ยาย)

หลังจากคุณชาติ เหมือนรักษา กลับมาจากทำงานก็มาร่วมวงคุยกันสักพัก วงในที่นี้เราเดินกันไปก่อนแล้วมีทั้งเบียร์และไวน์ ก่อนที่อาหารเย็นจะเริ่มขึ้น อาหารเย็นมื้อนั้นอร่อย แต่ในระหว่างขับรถกลับบ้าน คุณมาลีโทร.เข้ามือถือ ตกใจเพราะปลานึ่งที่ทำไว้ลืมนำออกมาเสิร์ฟแขก ครั้นจะเลี้ยวรถกลับไปกินอีกก็ใช่ที่ เลยซัดแต่ไก่ตอน

“สงสัยพี่ชอบไก่นะ” คุณสุชาติพูดพร้อมยิ้มอย่างมีเลศนัย “ก็คงชอบพอๆกันละมั้ง” ผมตอบอยู่ในใจ

วันนั้นเป็นวันเก็บผลไม้ ทราบว่าคุณอ้วนจะเดินทางกลับเมืองไทยคงนำเพอร์ซิมมอนติดตัวไปด้วย ประการสำคัญคุณอ้วนไปเตรียมงานแต่งงานลูกชายคนเดียว ทราบจากปากคุณบุญหนาว่าลูกชายต้องรีบแต่งงาน จากนั้นจะไปประจำโพสต์แรกที่ประเทศคูเว็ต หลังจากรับราชการในกระทรวงการต่างประเทศมาได้ 2 ปี หากไปคนเดียวแล้วอาจจะเหงา-ว่ายังงั้น

คุณบุญหนาเคยอยู่อิรัก,พม่า,แคนาดามาแล้ว ก่อนที่จะมาอยู่ลอส แองเจลิส เมืองเทวดาซึ่งดูเหมือนว่าเมืองนี้คุณบุญหนาคงประทับใจมิรู้ลืม อยากร้องเพลง “อยากไปพ้นๆ จากคนแถวนี้ ... เย เย เย เย้ เย” ของไท ธนาวุฒิ แต่ก็ยังไปไม่ได้เพราะเหลือเวลาอีกตั้งปี – ประทับใจเรื่องอะไรนั้นไปสอบถามคุณบุญหนาเอาเองนะครับ.....อ่านต่อ