สุเทพ วงศ์กำแหงชวนไปเยี่ยม”รพีพร”

 ความจริงแล้วผมจะต้องนำผู้อ่านไปรับประทานอาหารที่วัดนาคปรก หลังจากคณะทัวร์ศิษย์หลวงเตี่ยออกจากนครปฐมก็มุ่งตรงมายังฝั่งธนบุรีอันเป็นที่ตั้งของวัดนาคปรก แต่ฉบับนี้ผมขอ Skip ไว้ก่อน เพราะมีเรื่องที่จะต้องเขียนถึง สุเทพ วงศ์กำแหง ศิลปินแห่งชาติ

 มูลเหตุมาจากวันศุกร์ที่ 12 พฤษภาคม 2549 เป็นวันคล้ายวันเกิดครบ 6 รอบหรือ 72 ปีของนักร้อง”เสียงขยี้แพรในฟองเบียร์”ท่านนี้ สมาชิก“สุเทพแฟนคลับยูเอสเอ.” นัดสังสรรค์ฉลองรับ ประทานอาหารค่ำกันที่ห้องอาหาร Thai Kitchen เลขที่  2730 W. Burbank Bl, Burbank, CA โทร.818-842-8222 (ห้องอาหารไทยแลนเดีย-เดิม) ผมเห็นว่าการเขียนถึง สุเทพ วงศ์กำแหง ในฉบับนี้น่าจะเป็นเรื่องเหมาะเจาะพอดี

 ภายหลังจากโครงการทัวร์ศิษย์หลวงเตี่ยจบลงผมมีโอกาสติดต่อกับ”พี่เทพ”หรือสุเทพ วงศ์กำแหง ผ่านเข้าไปยังสำนักงานของศิลปินแห่งชาติผู้นี้ บอกชื่อเสียงเรียงนามไว้ ต่อมาประมาณ 5 นาทีผมก็ได้รับโทรศัพท์จากพี่เทพ ท่านอยากจะพบกับผมและยังบอกว่าจะไปเยี่ยมพี่อู้ดหรือนักเขียนนามอุโฆษ

”รพีพร” (นามอื่นๆก็มี ศิวะ รณชิต,สันติ ชูธรรม เป็นต้น) หรือนามจริง สุวัฒน์ วรดิลก รวมทั้งภรรยาของท่านคือพี่โจ้ว – เพ็ญศรี พุ่มชูศรี ที่บางละมุง-ศรีราชา ในวันเสาร์ที่ 11 มีนาคม  ผมจึงขอถือโอกาสร่วมเดินทางไปด้วย โดยพี่เทพให้ผมติดต่อไปยังครูชาลี อินทรวิจิตร ดูเหมือนว่าท่านนี้กับผมจะอยู่ใกล้เคียงกันคือท่านอยู่แถวลาดพร้าว ผมอยู่ย่านบางเขน เมื่อได้พูดคุยกันแล้วก็มีน้องๆอยากไปเที่ยวด้วย เอาเป็นอันว่าผมเช่ารถตู้ไปกันเอง

 เช้าวันเสาร์ที่ 11 มีนาคม คุณพงษ์ศักดิ์ บุญชื่น เป็นคนจัดการเรื่องรถตู้นำมารับเราถึงบ้านพัก คณะของเราก็ตรงไปยังบางละมุง-ศรีราชา จังหวัดชลบุรีตั้งแต่เช้า ก่อนจะถึงที่นัดหมายเราลงแวะซื้อผลไม้และของฝากไปเยี่ยมยามผู้ป่วย จากนั้นตรงไปพบกับพี่เทพที่รออยู่หน้าธนาคารไทยพาณิชย์สาขาศรีราชา  เหตุที่ต้องนัดแนะกันตรงนั้นเพราะเป็นทางเข้าบ้านพักของพี่อู้ด เข้ายากทีเดียวหากไม่เคยไปเพราะตรงนั้นเป็น 5 แยก (แยกที่ 5 เป็นซอยเข้าไป)  พี่เทพขับรถเบนซ์ด้วยตัวเอง รถตู้คณะเราก็ตามติดเข้าไป

  บ้านที่พี่อู้ดและพี่โจ้วพักอยู่นั้นเป็นลักษณะของบังกะโลตากอากาศ เราไปถึงก็เข้าไปไหว้แนะนำตัว สอบถามสาระทุกข์สุกดิบ ในที่นั้นยังได้พบกับ หม่อมปริม บุนนาค ( ซึ่งเป็นชายาขององค์ชายคนใดคนหนึ่งใน 3 ชายที่อยู่ในวงการหนัง ผมก็ไม่กล้าถาม) ก็ไปเยี่ยมก่อนหน้าคณะของเรา พี่เทพเล่าว่าทุกเดือนจะเดินทางมาเยี่ยมพี่อู้ด ส่วนใหญ่จะใช้วันเสาร์แรกของเดือนหรือตามแต่จะสะดวก เพื่อ ให้กำลังใจคนไข้

 พี่อู้ดผ่าตัดหัวใจต้องพักฟื้นและร่างกายก็เป็นสโตร๊ค แต่สมองยังจำได้ดีเป็นเยี่ยม ท่านเคยเดินทางมาแอล.เอ.และได้คุณชัชวาลย์ ศรีพาณิชย์ นายกสมาคมธรรมศาสตร์แห่งแคลิฟอร์เนียคนปัจจุ บันเป็นคนเทคแคร์ ท่านยังถามถึงพร้อมกับเรียกชื่อเล่นคือ”หนู” เป็นยังไงบ้าง? ผมตอบว่าสบายดี “ไอ้หนูมันชฃงเหล้าให้ดื่มได้ดี” พี่อู้ดเล่าให้ฟัง เรายังถามถึง”อ๋า”หรือธัญญา ชุนชฎาธาร 1 ใน 13 คนที่ถูกจับเป็นกบฎรัฐธรรมนูญก่อนเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 อ๋าเป็นศิษย์ก้นกุฎิคนหนึ่งของพี่อู้ด ได้รับคำตอบว่าเขาก็แวะมาเยี่ยมเหมือนกัน

 เราคุยกันถึงเรื่องการเมืองในอดีตในหลายเรื่องหลายประเด็น รวมมาถึงพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ อดีตผบ.ทบ.และองคมนตรีซึ่งช่วงนั้นมีข่าวว่าเป็นตัวเก็ง”นายกรัฐมนตรีพระราชทาน” พี่อู้ดเล่าว่าตอนที่ติดคุกในคดีคอมมิวนิสต์นั้นพ่อของท่านคือ พ.ท.โพยม จุลานนท์ ก็เข้าคุกพร้อมกัน แต่ติดได้ 2 วันก็มีคนไปประกันตัวพ.ท.โพยมออกมา สาเหตุอาจเป็นเพราะเป็นทหารและมีพรรคพวกเพื่อนฝูง

 บริเวณเตียงที่อยู่ด้านนอกของห้องที่พี่อู้ดนอนอยู่นั้นมีสตรีร่างผอมผมขาวนอนอยู่ประเภท

”นอนหลับไม่รู้นอนคู้ไม่เห็น” นั่นคือเพ็ญศรี พุ่มชูศรี ผมเห็นสภาพของท่านแล้วไม่ถ่ายรูปเพราะรูปผิดไปจากที่ผมเคยเห็น ที่สำคัญท่านเป็นโรคความจำดับสูญ (Alzheimer's Disease) ไม่รู้อะไรแล้ว ที่นั่นจะมีสตรี 2 คนคอยดูแลท่านทั้งสอง

 ผมยังขออนุญาตถ่ายภาพและรางวัล”เกียรติคุณ ๑๐๐ ปี ศรีบูรพา” ที่คณะกรรมการอำนวยการจัดงาน 100 ปีศรีบูรพามีมติมอบรางวัลให้ “สุวัฒน์ วรดิลก”ในฐานะนักคิดนักเขียน อีก 2 คนที่ได้รับพร้อมกันก็มี ขรรค์ชัย บุนปาน ในฐานะนักหนังสือพิมพ์ และศาสตราจารย์เสน่ห์ จามริก ในฐานะนักต่อสู้เพื่อสันติภาพ  รางวัล 100 ปีศรีบูรพานี้มอบให้ทั้ง 3 สาขาที่เดินตามแนวทาง”ศรีบูรพา” นักคิด นักเขียน นักหนังสือพิมพ์และนักต่อสู้เพื่อสิทธิ เสรีภาพผู้ยิ่งใหญ่ของไทยคนหนึ่งได้ฝากไว้กับประเทศไทย จนได้รับการยกย่อง องค์การวิทยาศาสตร์ การศึกษา และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโก ให้เป็นบุคคลสำคัญของโลก และยูเนสโกมีมติให้เฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปี ของศรีบูรพา หรือนายกุหลาบ สายประดิษฐ์ ในวันที่ 31 มีนาคม 2548  

ศรีบูรพา หรือ กุหลาบ สายประดิษฐ์ เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2448 ท่านเป็นนักคิด นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ที่ได้รับการยกย่องอย่างสูง มีความสามารถทั้งทางด้านร้อยแก้วและร้อยกรอง  ผลงานของศรีบูรพาโดดเด่นด้วยภาษาที่ไพเราะสละสลวย มีเนื้อหาสาระที่เฉียบคม ด้วยความเป็นผู้รักอุดมคติและซื่อสัตย์จริงใจต่อส่วนรวม พร้อมที่จะใช้ปากกาเป็นอาวุธ ในการต่อสู้เพื่อมนุษยธรรม สันติธรรม และความเป็นเสรี เคยถูกจับคุมขังถึง 2 ครั้ง จากนั้นขอลี้ภัยทางการเมืองไปอยู่ที่สาธารณรัฐประชาชนจีนจนถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2517 - นี่คือที่มาของรางวัล 100 ปีศรีบูรพา

เมื่อได้เวลาอันสมควรแล้ว คณะของเราก็ลาจากพี่อู้ด จากนั้นพี่เทพนำคณะไปนั่งรับลมชมวิวชายทะเล รับประทานอาหารที่ภัตตาคารแห่งหนึ่ง ผมก็จำชื่อไม่ได้(ผมก้เพิ่งเคยไปครั้งแรกในชีวิต)ผมมีไวน์แคลิฟอร์เนียไปฝากเพื่อให้ท่านได้ละเลียด พี่เทพเองก็มีไวน์ของออสเตรเลียติดตัวอยู่แล้ว

 เสร็จจากอาหารเรากล่าวคำอำลากัน ต่างคนต่างแยกย้ายเพราะผมอยากจะแวะบางแสน

”ดินแดนสุขขี” ไม่ได้ไปเหยียบย่างมานานมาก ไหนๆผ่านแล้วก็อยากจะแวะไปดูสักหน่อย ซึ่งบางแสนทุกวันนี้ผิดหูผิดตา มีการจัดระเบียบ พ่อค้าแม่ค้า จัดทางเท้า จัดที่นั่งมีเตียงผ้าใบชายทะเลไว้ให้ แต่ต้องเสียเงินค่าเช่าก็ไม่กี่ตังค์ แตกต่างจากที่สมัยก่อนเราเคยมาตอนเป็นนักเรียนเที่ยวแบบ”ฉิ่งฉับทัวร์” ที่ไม่มีอะไรมากนัก มองเห็นหาดทรายยาวเหยียดก็พอใจ แสดงว่าโลกเปลี่ยนแปลงไปมาก – ฉบับหน้าไปรับประทานอาหารกลางวันที่วัดนาคปรกซึ่งหลวงตาเศรษฐกิจท่านรออยู่ กลับเข้าสู่เส้นทางเรียงแถวใหม่ .....อ่านต่อ