เกือบเป็นตำนานรักที่ดอนหวาย

 วันรุ่งขึ้นคือวันที่ 7 มีนาคม 2549 โปรแกรมการเดินทางของคณะทัวร์ศิษย์หลวงเตี่ยเปลี่ยน แปลงสลับกันเพราะสมเด็จพระพุฒาจารย์(สมเด็จเกี่ยว)วัดสระเกศที่คณะจะไปกราบนมัสการช่วงเช้านั้นท่านไม่ว่าง พวกเราจึงเดินทางไปยังวัดคงคารามดอนหวาย อยู่ต.บางกระทึก อ.สามพราน นครปฐมเพื่อไปชมตลาดริมน้ำวัดดอนหวายซึ่งมีสินค้าของบริโภครับประทานกันมาก

 เมื่อไปถึงเราก็เป็นพระยาน้อยชมตลาด อาหารการกินมีเพียบครับ ผมเห็นเทคโนโลยี่ชาวบ้านที่เขาทำกันขึ้นมาเพื่อไล่แมลงวัน โดยเฉพาะพวกอาหารเช่นปลาทูตัวใหญ่ เป็ดพะโล้ อาหารทะเลต่างๆเช่นหอยแครง ปลาเค็ม ฯลฯ โดยใช้มอเตอร์ที่ปัดน้ำฝนรถยนต์หมุนเพื่อให้เกิดลมพัด บางแห่งก็ใช้แผ่นซีดีร้อยเชือกหมุน เพราะแสงสะท้อนจากซีดีจะไปเข้าตาแมลงวัน ทำให้มันไม่บินเข้ามาตอมอาหาร ดูแล้วเข้าท่าดี เป็นเทคโนโลยี่ใช้ลมพัดกับใช้แสงไล่แมลงวัน

 นับเป็นครั้งแรกในชีวิตอีกครับที่ผมเคยเดินชมตลาดริมน้ำดอนหวาย ผลไม้ก็น่ารับประทานทั้งนั้นไม่ว่าจะส้มโอราคาถูกจากนครชัยศรี ผลไม้ที่ไม่ได้เห็นมานานก็ได้เห็น เช่นมะเฟืองผลใหญ่ พืชผักสดต่างๆดูแล้วลานตา

 บริเวณแห่งนี้ยังจัดเป็นภัตตาคารเพื่อขายอาหารริมแม่น้ำนครชัยศรี(แม่น้ำท่าจีน) เราไม่มีโอกาสได้นั่งสัมผัส 

 ในระหว่างทางที่ผมเดินกลับเพื่อจะไปลงเรือนั้น ได้พบกับมิสเตอร์โอฬาร บุญรักษ์ กำลังอ้อยอิ่งอยู่กับแม่ค้าตาล เขาคงไม่เห็นผมหรอกเพราะผมอยู่ห่างๆเพื่อที่จะจับใจความว่ามีการสนทนาอะไรกันบ้าง ไม่นานนักผมก็รู้ว่าสิงห์แดงแห่งรัฐศาสตร์ มธ.ผู้นี้ทำตัวเหมือนพวกปลัดอำเภอเดี๊ยะเลย(คือจีบดะ) บทกระหนุงกระหนิง ทำให้คนรุ่นผมต้องเขินอาย จากนั้นผมโผล่แสดงตัวพร้อมกับบอกแม่ค้าตาลว่า ระวังมีดเฉาะตาลบาดมือนะน้อง เล่นเอาเธอเอียงอายเล็กน้อย

 ความข้อนี้ผู้ที่ร่วมเดินทางเป็นพยานได้เพราะก่อนเรือจะออก แม่ค้าลูกตาลยังนำห่อขนมห่อหนึ่งวิ่งขึ้นมาส่งมิสเตอร์โอฬารถึงเรือ ทุกคนเห็นพร้อมกับปรบมือกันกราวใหญ่

 คณะลงเรือที่ท่าเรือดอนหวายเพื่อท่องเที่ยวดูสองฟากฝั่ง มิสเตอร์โอฬารเอ่ยกับผมว่าบรรยา กาศมันดีๆยังงี้เอ็งทำไมลืมซื้อเบียร์มาวะ กับแกล้มก็เยอะ ผมบอกไปว่าคิดไม่ถึงเหมือนกันว่ามันจะสวยงามเอื่อยเฉื่อยดีในตอนเช้า

 ส่วนด้านล่างของเรือก็เป็นที่สนุกสนานเพราะมีการเปิดเครื่องเสียงเพื่อร้องเพลงกันสนุกสนาน มีทั้งประเภทร้องคู่กับร้องเดี่ยว ในจำนวนนี้คุณธงชัย วินัยธรรม ร้อง”หนุ่มนาข้าวสาวนาเกลือ”  ครั้นเรือบ่ายหน้ากลับเรามาลงที่ท่าเรือวัดมงคลจินดาราม (วัดไร่ขิง) เพื่อมานมัสการพระมหารวมอดีตพระวัดไทยเมื่อนานมาแล้ว

 ท่านมหารวมแจกพระเครื่องอีกครับ แต่กว่าจะพบท่านรถของเราก็จะออกเดินทางมุ่งหน้ากลับมายังวัดนาคปรกเพื่อมารับประทานอาหารกลางวันกัน จึงขอยกยอดไปต่อฉบับหน้ามีอะไรดีๆที่วัดนาคปรก.....ÍèÒ¹µèÍ