แกงป่าสุดอร่อยที่วัดลาดปลาเค้า

 ออกจากวัดชัยเภรี สุพรรณบุรี พระอาทิตย์เริ่มอัศดงแล้วเป้าหมายของเราอยู่ที่วัดลาดปลาเค้า นครปฐม วัดแห่งนี้เป็นจุดกำเนิดหรือบ้านของพระธรรมราชานุวัตร(หลวงเตี่ย) ท่านเรียนหนังสืออยู่ถิ่นนี้ บรรพชาวัดนี้  และที่สำคัญเมื่อท่านมีโอกาสวาสนาและบารมี ท่านก็กลับไปทำนุบำรุงวัดเก่าของท่านให้เจริญรุ่งเรือง

เดินทางไปถึงวัดลาดปลาเค้า ตามกำหนดแล้วจะต้องทำพิธีทอดผ้าป่าก่อน แต่เมื่อไปถึง กรรม การวัดเชิญพวกเรารับประทานอาหารเย็นทันที คงทราบว่าพวกเราหิวกันแน่นอน อาหารวันนั้นมีหลายอย่างทั้งขนมจีน แกงป่าปลากราย และอื่นๆ

ผมตาลายเหมือนกัน แต่ไม่ถึงกับโมโหหิว โต๊ะอาหารที่ผมนั่งอยู่นั้น มิสเตอร์โอฬาร บุญรักษ์ แวะเข้ามานั่งด้วย ท่านผู้นี้เป็นศิษย์ก้นกุฎคนหนึ่งของหลวงเตี่ย เวลาหลวงเตี่ยมาแอล.เอ.ท่านจะเป็นคนสะพายย่ามเดินตามหลวงเตี่ยไม่เคยห่าง ผมเห็นภาพนี้แล้วประทับใจที่ท่านเกาะติดจริงๆ (บางคนมากระซิบข้างหูผมว่า นั่นมันสร้างภาพโว้ย)

คุณโอฬารเข้ามานั่งพร้อมกับสำทับว่า “เฮ้ย มึงอย่าไปแตะขนมจีนนะ เดี๋ยวท้องร่วง กูเคยโดนมาแล้วเพราะท้องเราไม่ชิน” ผมก็เชื่อจึงไม่ได้แตะสักนิด เพียงแต่คิดในใจว่างสงสัยเป็นพวกท้องเมืองนอก ไม่ใช่ท้องเมืองใน 

ผมชอบมากครับแกงป่าที่ร้อนๆกับข้าวสวย ยอมรับว่าผมไม่เคย”ซัด”แกงป่าที่ไหนอร่อยแบบนี้มาก่อน มะเขือเปราะดูยังสดๆ พริกไทยอ่อน ผักอื่นๆรวมกันอยู่ในแกง ผมไม่ทราบจะบรรยายยังไง หากท่านผู้อ่านได้สอบถามกับคณะที่เดินทางไปและซดแกงป่าวันนั้น ทุกคนต้องตอบเหมือนผม ยกเว้นคนไม่ชอบแกงป่า อาจจะชอบแกงบ้านก็ไม่ว่ากัน

เสร็จจากอาหารก็ทำพิธีทอดผ้าป่า ในการทอดผ้าป่าครั้งนี้มีการสมทบทุนกันเข้าไปเรื่อยๆรวมแล้วได้กว่าแสนบาท จากนั้นเราไปดูเจดีย์ขนาดใหญ่ที่สร้างบรรจุอัฐิหลวงเตี่ยตั้งอยู่ติดๆกับศาลา นี่หากเรามาเร็วและได้เห็นภาพชัดเจนคงสวยงามไม่น้อย ทราบว่าค่าก่อสร้างและตกแต่งรวมแล้วคิดเป็นเงินไทยกว่า 3 ล้านบาท

คณะออกเดินทางอำลาวัดลาดปลาเค้า หากมีโอกาสผมอยากจะกลับไปอีกทั้งไปนมัสการเจดีย์บรรจุอัฐิหลวงเตี่ยและไปกินแกงป่าที่รสชาติสะเด็ดยาดแบบไม่รู้ลืม สาบานได้ว่าไปถึงไหนๆก็จะไม่ลืมแกงป่าวัดลาดปลาเค้า

คราวนี้มีรถเล็กเป็นรถตู้แยกออกไปอีกคันหนึ่งประกอบด้วย พระราชธรรมวิเทศ,คุณอุไร เรือนพรหม,คุณสำเภา พงษ์เวช,คุณชวพจน์ ถุงสุวรรณและคุณสุรพงษ์ ชิโนทัยกุล เป็นต้นเดินทางตรงไปยังโรงพยาบาลบำรุงราษฎร์เพื่อเยี่ยมคุณสุรพล เมฆพงษ์สาธร ที่ไปนอนพักรักษาตัวหลังจาก”ทรุด”อาจเป็นเพราะเดินทางเหนื่อยอ่อนเพลีย

“เอาพระมาสวดผมเลยหรือนี่ ผมยังไม่ได้ตายเสียหน่อย”คุณสุรพล เห็นหลวงพ่อไปเยี่ยมก็ติดตลกระหว่างอยู่ในห้องพยาบาล ความข้อนี้คุณสุรพงษ์ ชิโนทัยกุล มาเล่าให้ผมฟังภายหลัง  

 ส่วนคณะใหญ่เดินทางกลับกรุงเทพฯ เข้าพักที่โรงแรมรอยัล ริเวอร์ ผมให้น้องมารับกระเป๋าใบใหญ่กลับบ้าน ตัวเองเหลือไว้เฉพาะชุดที่จะสวมใส่เพราะวันรุ่งขึ้นจะได้เช็คเอ้าท์ง่ายๆหน่อย เมื่ออาบน้ำเสร็จผมลงไปต้อนรับแขกที่มารออยู่ภัตตาคารด้านล่าง คือคุณวัชร ตงศิริ ทนายความและเพื่อนเก่าอีกคนคือคุณธาริน จุลเดชะ ซึ่งเราเคยร่วมงานด้วยกันมาก่อนในนิตยสาร”ตะวัน”ที่แอล.เอ. จากนั้นเธอไปเรียนต่อถ่ายภาพที่นิวยอร์กและกลับไปใช้ชีวิตในเมืองไทย เรื่องเล่าในอดีตเกิดขึ้นเมื่อกว่า 20 ปีที่แล้วมา

ปัจจุบันคุณธารินหรือชื่อเล่นคุณหน่อยทำงานให้กับแม่ชีศันสีนย์ เสถียรสุต แห่งเสถียรธรรมสถาน ผู้มีชื่อเสียงในด้าน”ก้าวย่างแห่งปัญญา” (A Walk of Wisdom) คุณหน่อยทำด้านมาร์เก็ตติ้งดูแล

สปาบำบัดที่เชียงใหม่ซึ่งแยกออกไปดำเนินงานอีกแนวทางหนึ่ง เป็นลักษณะของ”ชีวบำบัด” รวมทั้งเผยแพร่นิตยสาร”สาวิกา” ซึ่งฉบับที่ 72 ปีที่ 8 เพิ่งจะออก มาหมาดๆ คุณหน่อยนำติดตัวมาเป็นบรรณาการแก่ผมด้วย  ผมมีไวน์ 1 ขวดไปฝากเธอ

นิตยสาร”สาวิกา”มาจาก”สาวิกาสิกขาลัย” เล่มนี้หน้าปกเป็นภาพฉายาลักษ์ของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายาฯและพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าทีปังกรรัศมีโชติ ซึ่งเสด็จฯเสถียรธรรมสถาน มีเรื่องราวของเจ้านายพระองค์น้อยรวมอยู่ด้วย ผมถือโอกาสนำหน้าปกมาลงประกอบไว้ในคอลัมน์นี้ด้วย

เราคุยกันจนดึกดื่น ส่วนใหญ่จะคุยเรื่องเสถียรธรรมสถาน ที่รับอุปการะสตรีผู้ถูกทอดทิ้ง ผู้ถูกทารุณกรรม ผมบอกว่าหากมีอะไรจะให้ผมสนับสนุนผมยินดี ไม่ว่าจะงานด้านการเผยแพร่เพราะถือเป้นการสงเคราะห์เพื่อนมนุษย์ โดยเฉพาะสตรีเพศแม่ผู้ด้อยโอกาสทั้งมวล

เมื่อกลับเข้าไปมองอย่างลึกๆทั้งคุณแม่ชีศันสนีย์และคุณธาริน เคยเป็นนางแบบ เป็นสาวสังคมชั้นสูงระดับที่เราเรียกว่า”ไฮโซ”มาก่อน พรหมลิขิตและชีวิตต้องหักเหเข้าสู่เส้นทางธรรม บางครั้งผมมานั่งคิดว่าชีวิตของผู้คนแม้จะเคยเดินอยู่บนความสวยหรู แวดล้อมไปด้วยกลีบกุหลาบอันหอมอบอวล แต่วันหนึ่งก็ต้องพลิกเส้นทาง

อนิจจังคือความไม่เที่ยงแท้ เหมือนความเปลี่ยนแปลงของกาลเวลาและของโลก คำสอนทางศาสนาจึงให้ทุกคนตั้งตนอยู่ในความไม่ประมาท หากท่านมีโอกาสผมขอแนะนำให้เข้าไปดูเว็บไซท์ของเสถียรธรรมสถานที่  www.sathira-dhammasathan.org และ www.sansanee.org  บางทีท่านอาจจะช่วยเหลือองค์กรธรรมแห่งนี้ได้ .....อ่านต่อ