กลับเมืองไทยเชิงท่องเที่ยว (1)
สารคดีพิเศษ โดย ไพสันติ์ พรหมน้อย

 ผมเปิดคอลัมน์สารคดีพิเศษขึ้นมาเป็นเสมือน” คู่ขนาน”กับคอลัมน์”ส่วนตัว-ส่วนรวม”กรณีที่กระทรวงการต่างประเทศได้เชิญคณะผู้นำชุมชนไทยจากแอล.เอ.เดินทางไปในโครงการความมั่นคงของประเทศ โดยจะเน้นหนักในการไปพบเห็นเมืองไทยเชิงของการท่องเที่ยว การกินอยู่แบบเบาๆเพื่อว่าท่านใดต้องการไปเที่ยวเมืองไทยอาจจะได้รับรู้ว่า”บ้านเรา”เป็นอย่างไรบ้าง(ข้อนี้เหมาะสำหรับผู้ที่ไม่ค่อยได้กลับเมืองไทยหรือไม่ได้กลับเลย)ส่วนผู้ที่ไปประจำอยู่แล้วก็ตามอ่านได้เช่นกัน

 เริ่มจากที่พักโรงแรม Centara Grand ตั้งอยู่ที่ Central World ย่านปทุมวันนั้นถือเป็นโรงแรมระดับ 5 ดาวสนนราคาค่าห้องพักในห้วงไปพักน่าจะอยู่คืนละ 3,500 บาทน่าจะเป็นห้อง Superior World ระดับถูกสุดแต่ก็สบายมาก แต่ถ้าเป็น Peak Season อาจจะตกคืนละ 4-5 พันบาทก็ได้และบางห้องอาจจะเป็นหมื่นบาทต่อคืนขึ้นไปก็มีขึ้นอยู่กับช่วงเวลาว่าฤดูกาลนั้นนักท่องเที่ยวมีมากหรือไม่ มีห้องระดับสุดๆก็เรียกว่า Presidential Suite  โรงแรมนี้อยู่กลางเมืองจึงได้รับความสะดวกทั้งผู้มาเยี่ยมหรือจะเดินทางไปทำธุระ

 วันแรกคือวันที่ 11 มกราคมไปถึงเช้ามืดเพราะการบินไทยแบบ Non stop ใช้เวลาบินกว่า 17 ชั่วโมงก็ลงที่สนามบินสุวรรณภูมิตี 5 เศษๆ มีรถตู้มารับไปโรงแรม มีการประชุมขนาดย่อยบริเวณบริเวณชั้น 23 อันเป็นล้อบบี้เช็คอินของโรงแรมเพื่อทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ต่างๆ แต่ละห้องเจ้าหน้าที่ได้จัดไว้ให้เรียบร้อย เพียงไปเช็คอินรับคีย์คาร์ดเพื่อจะได้รู้ว่าห้องเบอร์อะไรเท่านั้น

 หลังจากอาบน้ำเสร็จผมก็ลงมาบริเวณชั้น 23 เพราะตรงนั้นมีระเบียงออกไปด้านนอกเพื่อให้สูบบุหรี่ได้ มองเห็นทิวทัศน์ด้านที่ผมพักคือมองไปด้านล่างเห็นวัดสระปทุม ปกคลุมด้วยต้นไม้ครื้มดูแล้วร่มเย็น มองถัดไปเป็นสยามพารากอนซึ่งเป็นที่เดิมของโรงแรมสยาม อินเตอร์เนชั่นแนลในอดีต  ถัดไปก็เป็นวังสระปทุม ผมยังจำความหลังได้เมื่ออาจารย์สมเด็จพระพี่นางเธอเจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนาฯเชิญนักศึกษาปีสุดท้ายของพระองค์ไปดื่มน้ำชาและรับประทานอาหารเย็น ก่อนจะเรียนจบภาควิชาภาษาฝรั่งเศส คณะศิลปศาสตร์ มธ.

 เมื่อมองไปทางด้านขวาจะเห็นคลองแสนแสบ,ตึกใบหยก ประตูน้ำ,ตึก Centre Point และตึกอื่นๆตั้งเรียงรายกันอยู่ สูงเสียดขึ้นมา กรุงเทพฯจึงกลายเป็น Metropolitan ไปในบันดล

 นั่งดื่มเบียร์กับคุณสุรศักดิ์ วงศ์ข้าหลวง เพื่อรอน้องๆมารับกระเป๋าของฝากไปเก็บไว้ที่บ้าน ทั้งคุณสุรศักดิ์และผมด้วยเช่นกัน เบียร์ที่โรงแรมราคาแพงกว่าปกติคือตกขวดละ 230บาท(ขวดเล็ก) หากไปซื้อเบียร์ช้างขวดใหญ่ดื่มข้างนอกได้สักครึ่งโหลกระมัง โทรศัพท์ก็แพงหากใช้โทร Local คือเบอร์แอเรีย โค้ด 02 จะตกครั้งละ 10 บาท หากโทร.เข้ามือถือแพงขึ้นตามระยะเวลาการใช้งานอาจถึง 200 บาทก็ได้ ทั้งๆที่ตู้โทรศัพท์สาธารณะเริ่มจาก 3 หรือ 5 บาทผมก็ไม่แน่ใจเพราะไม่ได้ใช้

วันนั้นทราบว่าคุณน้ำเพ็ชร พานิชพันธ์และคุณนิต้า พิเชษฐ์วณิชย์โชค ชวนกันไปนวดแผนโบราณแถวสุขุมวิท อันเป็นร้านของคุณน้ำเพ็ชรเธอบอกมาเช่นนั้น พวกเราขอพักอยู่โรงแรมและรับประทานอาหารกลางวันที่จัดไว้บนชั้น 24 ห้องอาหาร The Worldแห่งนี้ก็อยู่ในประเภท All you can eat  อร่อยมีคุณภาพ เลือกได้ตามใจชอบ นับตั้งแต่น้ำผลไม้สดคั้น อาหารคาวและหวาน ระรานตา เป็นห้องอาหารที่เปิดตั้งแต่อาหารเช้า กลางวันและอาหารเย็น

 เสร็จจากอาหารกลางวันเรามีนัดกับรมว.กษิต ภิรมย์ ที่กระทรวงการต่างประเทศซึ่งได้เขียนเล่ารายละเอียดไปแล้วในส่วนตัวส่วนรวม หลังจากนั้นก็กลับมาโรงแรม คืนนั้นเริ่ม 19 น. ท่านปิยวัชร นิยมฤกษ์ รองปลัดกระทรวงการต่างประเทศ อดีตกงสุลใหญ่แอล.เอ.เป็นเจ้าภาพจัดเลี้ยงให้ที่ชั้น 55 ห้อง Red Sky หรือชั้นบนสุดด้านนอกได้ชมทิวทัศน์สวยงาม บรรยากาศดีมาก โดยมีนักดนตรีผิวหมึกจากลาส เวกัสไปบรรเลงอยู่ด้านบนสุดๆ อาหารเป็นลักษณะของ Chic Urban Bistro Dining เสิร์ฟไวน์ชั้นดีให้ได้ดื่ม ที่ชั้นนี้ยังมีห้องอาหาร Fifty Five แต่เปิดถึง 23.30 น.เท่านั้น ส่วน Red Sky เปิดถึงตี 1

 คณะที่ไปได้พบกับท่านจักร บุญ-หลง อธิบดีกรมการกงสุลและภรรยาคุณกมลรัตน์ บุญหลง ที่เพิ่งย้ายกลับไปอยู่ทราบว่าท่านเข้าเรียนวปอ.ไปด้วยในห้วงเวลานี้ อีกรายท่าน

อิสินธร สอนไว  เอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงแบกแดด แต่สถานที่งานอยู่จอร์แดนก็มาร่วมเพราะช่วงนี้กลับไปอบรมหลักสูตรก่อนไปเป็นทูต”ผมมาเรียนหนังสือย้อนหลังเพราะไปเป็นทูตก่อน ต้องเรียน 4 เดือน”ท่านอิสินธรเล่า 

อีกรายคือคุณเปิ้ลหรือปิยพิณ นิยมฤกษ์ ภรรยาของรองปลัดกระทรวง นอกจากนั้นก็เป็นเจ้าหน้าที่กระทรวงการต่างประเทศล้วนๆที่มาร่วมอาทิเช่นคุณชุตินทร คงศักดิ์ ที่กำลังจะไปเป็นกงสุลใหญ่เมืองซิงเต้าเมืองเบียร์ชื่อดังของจีน อีกรายคือคุณมังกร มระทุนแก้ว จะมาเป็นรองกงสุลใหญ่แอล.เอ.เดือนมีนาคมนี้

 ทริปการเดินทางครั้งนี้ต้องยกให้คุณนิภา นิรันดร์นุต หรือกงสุลนุชจากแอล.เอ.ที่ชาวคณะยกย่องให้เป็นอาจารย์ใหญ่เพราะคอยอำนวยความสะดวกให้ทุกอย่าง เธอจะครบวาระสิ้นปีนี้ก็ต้องกลับเข้ากระทรวง

 คืนนี้แต่ละคนก็เอ็นจอยสอบถามสารทุกข์สุกดิบ คุยกันถึงความหลัง ก่อนจะแยกย้ายกันกลับเมื่อถึงเวลาอันควร พรุ่งนี้จะต้องไปงานต่อ