è----------------------------------------------¤ÅÔ¡·ÕèÃÙ»à¾×Í´ÙÃÙ»ãËè--------------------------------------------
ในชีวิตคนเรา มีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาให้รู้จักมักคุ้น แต่อย่างน้อยคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก "ไม่ธรรมดา"ที่จะนึกถึงเรียกว่าเป็น "ความพิเศษ" ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ ก็ในเมื่อคำว่า"พิเศษ"หมายถึงความจำเพาะ ความแปลกแยก ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด ให้ "ความรู้สึกดีดี" จากจิตใจที่ดีดี ให้ "ความอาทรถึง" จากจิตใจที่นึกถึง ให้ "ความห่วง" จากจิตใจที่เป็นห่วง ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างดีดี แต่มี "สติ" ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ "คุกรุ่น" ให้ไปเลย ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้…..@ แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง "ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ้ม" และหากเมื่อใดจิตใจอาจระส่ำระสาย สะดุดกับอะไรขึ้นมาบ้าง ก็จงหยุดพักตรึกตรอง อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด "สิ่งดีดี" จนกระจัดกระจาย เพราะ "การให้ความหมาย" ไม่ใช่ "การตั้งความหวัง" คนสองคนให้ความหมายซึ่งกันและกัน แต่คนสองคน "จะไม่ตั้งความหวังในกันและกัน" เพราะการตั้งความหวังมักนำมาซึ่ง"การเรียกร้อง" "ความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ" โดยที่ไม่รู้ตัว มันร้อนนัก หนาวนัก และไม่เป็นสุข เราต้องไม่ลืมปรับอุณหภูมิจิตใจเอาไว้ที่องศาอุ่นๆ หากเริ่มรู้สึกตัวว่า ความร้อนเริ่มทวีขึ้น เราต้องค่อยๆเดินออกมาสูดอากาศเย็น หากตรงกันข้ามเราก็ต้องหลบเร้นจากความหนาวมาอาบไอแดดเช่นกัน…..@ และอย่าลืมว่า "ความพิเศษ" ไม่ได้จำกัดว่าจะต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษสุดหรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียว ทั้งเราและเขาอาจจะมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ พิเศษในเรื่องนั้น พิเศษในเรื่องนี้ ในเมื่อหัวใจเป็นของเรา เราก็ย่อมเลือกให้ความพิเศษกับใครก็ได้ที่ เราจะไม่ต้องแลกกับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา จงให้ "ความพิเศษ" เป็นชีวิตชีวา เป็นแววตาที่แจ่มใส เป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ยิ้มได้ ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตาม ไม่หักห้าม แต่ไม่กระโจนใส่ ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื้ออาทร จงเป็นความแจ่มใสในอารมณ์ของตัวเอง เป็นความชุ่มชื่น สดใส เช่นสายน้ำ เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา เป็นสีเขียวของใบไม้ ที่เย็นที่ตาและที่ใจ และที่ตรงนี้ จะอีกนานเท่าใด ไม่ว่า "คนพิเศษ" คนนั้นจะอยู่ใกล้ หรือต้องจากกันไกล "ความพิเศษ" นั้นก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ
ที่เดิม ที่ซึ่งใจข้างซ้ายตรงกัน…..@หายเหนื่อยกันที หลังจากที่วิ่งกันตลบฝุ่น พี่เพลินใจ กุณฑีกาญจน์ ประธานคณะกรรมการ และทีมงาน จัดงาน กาล่าดินเนอร์ เพื่อหารายได้ถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสมหามงคลครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ที่ผ่านมา…..@ ข่าวกล่าวว่า ทุกท่านที่รับผิดชอบหน้าที่การงาน ต่างประสานงานติดต่อกันด้วยดีทุกฝ่าย เช่น ธนู ชัยชนะ ประธานสภาฯ เป็นต้น คณะกรรมการจัดงาน ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายประชาสัมพันธ์ ฝ่ายจัดจำหน่ายตั๋วเข้างาน ฝ่ายจัดสถานที่ ต่างก็ทำงานกันอย่างหนัก
ชื่นใจเมื่อวันงานมาถึง มีชาวไทยเดินทางมาร่วมถวายความจงรักภักดีต่อพระองค์ท่านเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะท่านกงสุลใหญ่ประจำนครลอสแองเจลิส จักร บุญ-หลง ได้ให้เกียรติเดินทางมาเป็นประธานกล่าวคำถวายพระพร และชมการแสดงขององค์กรต่างๆ จนหมดรายการ คณะกรรมการจัดงานฝากขอบพระคุณท่านกงสุลใหญ่ฯ ผ่านมาทางคอลัมน์นี้ด้วยค่ะ.....@ตื่นเต้นกันน่าดู กลุ่มสาวชาวเบย์ไม่ยอมน้อยหน้าใคร แต่งตัวจากบ้านแต่เช้า บางท่านก็ฉายเดี่ยว บางท่านก็เดินแนบเคียงสามีเข้ามาเป็นคู่ คู่ใคร-คู่ฉัน นอกจากนี้ยังทั้งมีอดีตนายกสมาคมไทยหลายสมัย ใส่สูทผูกไทน์ ทักทายกันพอหอมปากหอมคอประสาคนไทยด้วยกัน นานๆ จะมีโอกาสได้พบกันสักที ทุกคนต้องมีหน้าที่ ทำงาน งานสำคัญอย่างนี้ ถือว่าเป็นหน้าเป็นตาของสังคมไทย แสดงออกซึ่งความจงรักภักดีอย่างไม่เสื่อมคลาย งานกาล่าดินเนอร์ที่ Holiday Inn เมือง Merryville สำเร็จลุล่วงไปได้ ต้องอาศัยความร่วมกันทุกฝ่ายจะสังเกตุว่าชาวไทยเดินทางไปร ่วมงานกันมากหน้าหลายตาเป็นภาพที่ประทับใจยิ่งนัก ค่ะ อยากจะเห็นภาพลักษณะอย่างนี้บ่อยๆ คงจะดีไม่น้อย เป็นการแสดงให้เห็นถึงความรักใคร่สามัคคีค่ะ…..@วันสำคัญของตนเอง พี่สุมาลี ศรีศวร จาก เมืองซาน โฮเซ่ พาคุณพ่อ
ถม ศรีศวร ข้าราชการบำนาญ พร้อมกับญาติพี่น้อง แวะมาทำ บุญถวายสังฆทานเนื่องในวันเกิด ที่วัดพุทธประทีป ซานฟรานซิสโก ตั้งแต่ไก่โห่ชนิดเอาบุญก่อนใคร ส่วนของขวัญชิ้นโบว์แดงที่ได้รับจากพระอาจารย์นั้น ขอเก็บเป็นความลับ แหม... ถ้าใครอยากจะทราบว่าเป็นอะไร เวลาวันเกิดอย่าลืมแวะไปกราบขอพร กับท่านพระครูปลัดสิทธิพร เมธงฺกโร แห่งวัดพุทธประทีป ซานฟรานซิสโกก็แล้วกัน.....@ ใกล้ไกลไม่สำคัญ ถ้าใจศรัทธา ปวีร์นุช ไตรรัตน์ ควงคู่ เพื่อนรู้ใจ กฤษณะ ไตรรัตน์ จากเมืองคอนคอร์ด ทางฝั่งอีสของเบย์ แวะมากราบขอคำปรึกษาจากท่านอาจารย์พระครูปลัดสิทธิพร เมธงฺกโร จะเป็นเรื่องอะไรนั้น จันทร์กระจ่าง ไม่ทราบค่ะ ระยะทางไกลไม่เป็นปัญหาถ้าใจเป็นสุข.....@ลาก่อนซานฟราน ชวน ธีระรุ่งพรกุล เจ้าหน้าที่ตรวจสอบบริษัท น้ำมันคาลเท๊กซ์ จำกัดพาครอบครัวมาพักผ่อนที่นครซานฟรานซิสโกทเป็นการชั่วคราว ได้ หนุ่มอั๋น วงมะพร้าวอ่อน พาทัวร์เกือบทั่วอเมริกา ได้ประสบการณ์อย่างมหาศาล ไม่แน่อนาคตอาจจะมาเป็นสมาชิกชาว
เบย์อีกคนก็เป็นได้ ใครจะรู้.....@ไปลามาไหว้ โยกย้ายถิ่นประกอบอาชีพชั่วคราว พรธิดา ปานประดับ พาคุณแม่ พรพรรณ ปานประดับ แวะมากราบลาท่านพระอาจารย์ที่วัดแถบเมืองซาน บรูโน่ และร่ำลาเพื่อนๆ พร้อมกับกล่าวว่า ลาก่อนเบย์แอเรีย มีโอกาสจะกลับเยี่ยมเหมือนเดิมค่ะ…..@เพิ่งมีโอกาสออกสังคม พี่ นันทนา โสธร สาวใหญ่จากเมืองโยสมิติ หายหน้าหายตาไปจากสังคมไทยหลายปี กลับมาอีกครั้งเพื่อนบอกว่ายังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงทราบว่ากลับเข้ามาอยู่ในเขตซานฟรานฯคงได้มีโอกาสสนทนาพาทีกันอย่างเต็มที่ในเร็วๆ นี้แหละ สวัสด.....ÍèÒ¹µèÍ
|
