è----------------------------------------------¤ÅÔ¡·ÕèÃÙ»à¾×èÍ´ÙÃÙ»ãË­è--------------------------------------------

ข่าวสังคมไทยบอสตัน ฉบับนี้ ขอแสดงความยินดีกับสมาคมไทยบอสตัน ต่อความสำเร็จในการจัดงาน "Thai Night 2005" ในคืน "Thanksgiving" วันพฤหัสบดีที่ 24 พฤศจิกายน ที่ผ่านมาครับ แว่วๆ…มาว่า งานปีนี้เกือบจะไม่มีการจัดงานแล้วครับ เนื่องจากระยะแรกๆ ท่านอดีตกรรมการชุดเก่าของสมาคมฯ หลายท่านตัดช่องว่างแต่พอตัวยื่นใบลาออก ปล่อยให้คณะทำงานของสมาคมฯ เพียงไม่กี่ท่านทำงาน ทั้งวิ่งพล่านหา Sponsors และปั่นหนังสือที่ระลึกของสมาคมฯ รวมทั้งจัดโปรแกรมงานต่างๆ ซึ่งท้ายที่สุด งานก็สัมฤทธิ์ผลเป็นที่น่าพอใจ และที่สำคัญคือไม่….ขาดทุนครับ
งานนี้ต้องยกเครดิตให้กับคณะกรรมการบริหารสมาคมไทยบอสตัน 2005 ซึ่งประกอบด้วย นายเกษม สัตยาหุรักษ์ นายกสมาคมฯ นายทวีศักดิ์ ศรีปาน เลขานุการ นางรวงทอง จงสกุล เหรัญญิก นายพัฒนา พรมพลอย, นายทวีศักดิ์ จงสกุล, นายวิสูตร ศึกษาการ และนางละเมียด เวชภักดิ์ รองนายกสมาคมฯ นางนิศารัตน์ เมร่า ประชาสัมพันธ์ นางลักขณา ศรีแววเนตร ปฏิคม และนายกล้า ศรีทอง การแสดง พร้อมด้วยคณะจัดงาน “Thai Night 2005” ฝ่ายต่างๆ โดยเฉพาะหลังบ้านท่านนายกสมาคมฯ คือ คุณมันทนา สัตยาหุรักษ์ ที่เกณฑ์เอาพลพรรคจากร้าน “นัดพบ และ ร้านผัดไทย” ร่วม 30 ชีวิต หนุนช่วยงานจนทำให้งานเกิดสภาพคล่องขึ้นเรียกว่า “ทัพหลังหนุนสุดตัว…ว่างั้นเถอะ”
อีกทีมหนึ่งที่น่าชมเชยคือทีมงานของอดีตนายกสมาคมฯ ปี 2004 คือ คุณต่อศักดิ์ ฮุ่นตระกูล แม้ว่าท่านผู้นี้จะเดินเหินไม่ค่อยสะดวก ผลจากการผ่าตัดใหญ่เมื่อปีที่ผ่านมา แต่ท่านก็ยังสู้อุตส่าห์มานั่งคุมทีมบังคับ“แสง-สี-เสียง”เอง เห็นแล้วน่าปลื้มครับ! และอีกท่านคือ คุณจักรี เนียมเส็ง (คุณเกล้า) จากร้าน Brown Sugar ที่สละเวลาดูแลลูกสาวตัวน้อยๆ มาเป็น Stage Manager ให้กับงานนี้ครับ
มีเสียงวิจารณ์ของบุคคลจำพวก “มือไม่พาย เอาเท้าราน้ำ” จัดอยู่ในประเภทคนช่างติ ผู้ซึ่งไม่เคยแม้จะยื่นมือเข้ามาเกื้อหนุนงานสมาคมฯ วิจารณ์ว่างาน “Thai Night 2005” ปีนี้จัดไม่สนุก อาหารไม่อร่อย เท่าที่สังเกตการณ์อยู่ในงานตั้งแต่เริ่ม…ยันงานเลิก จากประสบการณ์ในทำข่าว
งานลักษณะอย่างนี้มานับครั้งไม่ถ้วน ผมว่างาน “Thai Night” ปีนี้จัดได้เหมาะสมกับสถานการณ์ตามสภาพเศรษฐกิจครับ งานดูไม่เว่อ…เกินไป และดูไม่ด้อยไปกว่างานที่แล้วๆ มา
ช่วงจั่วหัวเปิดงาน The Mojo Band โดยฝีมือหนุ่มไทยนามว่า “กระหน่ำศักดิ์ (หน่ำ) จินปิ่นเพชร” ปีนี้ฝีมือพัฒนาเทียบขั้นมืออาชีพ เล่นดีไม่มีที่ติ นักร้องสมทบ ก็วาดลวดลายไม่แพ้มืออาชีพ ยิ่งนักร้องรับเชิญจากต่างรัฐ ผมดูเผินๆ นึกว่า “อัญชลี จงคดีกิจ” น้องเขาร้องเด็ดจริงๆ เสียดายไม่ได้ขอชื่อ ขอลายเซ็น น้องคนนี้อนาคตไกลครับ อีกไม่นานออกเทปแน่ ไม่เชื่อวางเดิมพันกับผม…ก็เอา
สำหรับศิลปินรับเชิญ คือ ร.ต.ท.วิระ บำรุงศรี แม้ว่าปัจจุบันนักร้องผู้นี้จะไม่มี “ค่ายยักษ์ใหญ่” คอยอุ้มชู แต่ด้วยสายเลือดแห่งศิลปินเพลง และน้ำเสียงที่ถือได้ว่าเป็น “พรสวรรค์” ที่เบื้องบนได้ประทานให้ ศิลปินเพลงท่านนี้ได้ทำหน้าที่อย่างไม่มีที่ติ ไม่ว่าจะเป็นการนำเอาบทเพลงเก่าๆ ของคุณชรินทร์ นันทนาคร หรือ บทเพลงของ “ครูเอื้อ” แห่งวงสุนทราภรณ์ มาขับกล่อม ผมก็เห็นผู้ชมในห้องประชุมปรบมือดังสนั่น ส่วนเรื่อง ลีลาศ เต้นรำ.... ประเด็นนี้ไม่ต้องพูดถึงครับ การแสดงทั้ง 2 ช่วง ผมเห็นท่านผู้ชมออกเยอะ พากันจูงคู่ ควงแขน ออกไปวาดลวดลายกันแน่นเวทีเต้นรำครับ
ในช่วงของการโชว์นาฏศิลป์ของไทย ผมถามว่าในนครบอสตันแห่งนี้ มีใครที่ฝีมือเหนือกว่า “คุณโอ๋ สุวิทย์ จันทรโชติ” บ้างครับ ผมเห็นเกือบจะทุกงานไม่ว่าจะเป็น กลุ่มไหน ชมรมใดจัดงานก็คุณสุวิทย์ทั้งนั้นแหละ ที่เป็นตัวนำการแสดง ทั้งรำเอง และฝึกลูกศิษย์รำแทน และงาน “Thai Night” ที่ผ่านมา คุณโอ๋ สุวิทย์ ขึ้นเวทีรำพร้อมกับลูกศิษย์ก้นกุฏิคือ น้องมาริสา (น้ำฝน) เคอรี่ ช่วงแสดงผมเห็นฝรั่งโต๊ะข้างๆ นั่งอาปากค้างชมการแสดง แล้วอย่างนี้จะบอกว่างานกร่อยได้อย่างไร….
ส่วนเรื่องของรางวัลปีนี้ไม่ต้องพูดถึงครับ รางวัลที่ 1 เป็นตั๋วเครื่องบินไปกลับ นิวยอร์ก- กรุงเทพฯ จำนวน 2 ที่นั่ง โดยปีนี้นับเป็นปีแรกและครั้งแรก ที่ผู้หลักผู้ใหญ่ของบริษัทการบินไทย คือ คุณวิชญ์ กิจจาทร ผู้จัดการใหญ่ภาคพื้นตะวันออกเฉียงเหนือของอเมริกา (General Manager North-Eastern U.S.A.) เดินทางจากนครนิวยอร์ก มามอบรางวัลด้วยตัวเอง ส่วนรางวัลที่ 2 เป็นเครื่องฟอกอากาศ Fresh Air จาก EcoQuest Tm ซึ่งครอบครัวของ ดร.จารุณีนักระนาดเดินทางจาก Rhode Island ทั้งครอบครัวมามอบด้วยตัวเอง ราคาเครื่องละประมาณ $ 800 เหรียญฯ แต่น้ำใจของผู้มอบสิครับ เทียบเป็นมูลค่าไม่ได้ ขณะที่รางวัลที่ 3 ก็เป็นรางวัลของขาเก่า เจ้าประจำนั่นคือ คุณโจ แห่ง House of Siam ซึ่งท่านผู้นี้มอบทองเป็นกำนัลทุกๆ ปีครับ ปีนี้ก็เช่นกัน ท่านมอบสร้อยทองหนัก 1 บาท พร้อมพระเลี่ยมทอง 1 องค์ ว่ากันว่าหากเป็นงานเพื่อสังคม ใครไปขอความอุปถัมภ์จากท่าน มิเคยผิดหวังครับ…. ส่วนรางวัลพิเศษที่ คุณสุพจน์ ลิ้มพงษา มอบให้แก่ชาย/หญิง วัยแกร่ง บุคลิกดี เสียสละเพื่องานของสมาคมฯ เป็นสร้อยคอทองคำหนัก 2 สลึง ถือว่าเป็นสีสรรของงานในครั้งนี้ด้วยครับ
ที่ว่าอาหารไม่อร่อย ถูกปากถูกคอ เท่าผมสังเกตอาหารปีนี้มี แกงเขียวหวาน แกงเผ็ดหมูป่า ปีกไก่ทอด ยำหมูยอ หมูแดดเดียว ลาบไก่ แกงพะโล้ขาหมู-ไข่ต้ม (350 ลูก) ตบท้ายด้วย “ไก่งวงอบ” ฝีมือชั้นครู จากคุณอรุณ เนียมพงษ์ เจ้าของร้าน Sweet Lemons ซึ่งหอบหิ้วเอามาฝากจาก WEYMOUTH โน้นครับ… อาหารที่พูดมาทั้งหมดนี้ ท่านเจ้าภาพอุปถัมภ์ฟรีครับ!!!!! เท่าที่ผมชิมดูรสชาติก็ โอ….ครับ (O.K.) ท่านที่บ่นไม่อร่อย เอาไว้ปีหน้าท่านเข้ามาเป็นกรรมการสมาคมฯ แล้วเราค่อยปรึกษากันอีกทีว่าจะเอาอาหารจากภัตตาคารไหน…เหลาไหน…มาบริการภายใต้การขายตั๋วราคา 25.00 เหรียญดอลล่าร์ และที่ไม่เคยมีมาก่อนก็คือ ปีนี้สมาคมฯ ขายเครื่องดื่มเบียร์ ไวน์ ขวด/แก้วละ 2 เหรียญฯ ส่วนน้ำก็ขวดละ 1 เหรียญฯ **** เท่าที่ผมบรรยายมานี้ พอจะเป็นตราชั่งวัด ได้ไหมครับว่างานปีนี้กร่อยเหมือนอย่างที่มนุษย์ช่างติ ได้ป่าวประกาศออกไปหรือไม่****
พบกันใหม่ฉบับหน้า สวัสดีครับ.....ÍèÒ¹µèÍ