ในหลวงทรงแนะ”คนแก่มัวน้อยใจบ้านเมืองล่มจมได้”
ทรงชี้สั่งพลเอแกสุรยุทธ์ไม่ได้ท่านแข็ง แต่ไม่สุ่มสี่สุ่มห้า

ในหลวงทรงแนะให้คนอายุมากที่มากด้วยประสบการณ์ทำงานด้วยความตั้งใจ หากมัวน้อยใจแม้จะมีประสบการณ์ก็ทำให้บ้านเมืองล่มจมได้ ทรงชี้นายกรัฐมนตรีไม่สุ่มสี่สุ่มห้ามีหลักเกณฑ์ ทรงแนะนำให้บริหารน้ำรู้จังหวะเวลาปิดเปิดน้ำจะได้ไม่ท่วม

เมื่อเวลา 16.30 น. วันที่ 4 ธ.ค. พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ เสด็จพระราชดำเนิน ณ ศาลาดุสิดาลัย พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้คณะบุคคลต่างๆ รวมทั้งสิ้น 23,526 คน เข้าเฝ้าฯ ถวายพระพรชัยมงคล เนื่องในวโรกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา 5 ธันวาคม 2549 จากนั้น พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์นายกรัฐมนตรี กราบบังคมทูลพระกรุณาถวายพระพรชัยมงคล ในนามผู้เข้าเฝ้าฯ ทั้งหมด ความว่า

ขอเดชะฝ่าละอองธุลีพระบาทปกเกล้าปกกระหม่อม ข้าพระพุทธเจ้าพล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรี ในนามของพสกนิกรชาวไทยทุกหมู่เหล่ามีความปลาบปลื้มปิติเป็นล้นพ้น ที่ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาททรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้ปวงข้าพระพุทธเจ้าเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ถวายพระพรชัยมงคลเนื่องในมหามงคลสมัยวันคล้ายวันพระราชสมภพ ได้เวียนมาบรรจบอีกคำรบหนึ่งในวันที่ 5 ธันวาคมศกนี้ นับแต่ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทได้เสด็จเถลิงถวัลย์ราชสมบัติ เมื่อพุทธศักราช 2489 ตราบจนปัจจุบัน เป็นเวลาถึง 60 ปีแล้ว เป็นที่ประจักษ์ว่า ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐทรงรักและห่วงใยพสกนิกรยิ่งกว่าพระองค์เอง ทรงมีความผูกพันธ์ใกล้ชิดกับราษฎรทรงปฎิบัติบำเพ็ญพระราชกรณียกิจน้อยใหญ่นานัปการเพื่อขจัดทุกบำรุงสุขแก่อาณาประชาราษฎ์ โดยมิได้ทรงย่อท้อต่ออุปสรรคและความยากลำบากตรากตรำพระวรกาย

ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท ได้ทรงพระกรุณาอุทิศเวลา อุทิศกำลังพระวรกาย กำลังพระปัญญาและกำลังพระราชทรัพย์ เพื่อแก้ไขปัญหาของราษฎร เป็นเวลาอันยาวนาน นับได้ถึง 60 ปี ซึ่งพระมหากษัตริย์พระองค์ใดในโลกมิอาจเทียบเคียงได้ ภาพที่ ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาททรงพระอุตสาหะเสด็จพระราชดำเนิน ไปทรงเยี่ยมเยืยนราษฎรในพื้นที่ห่างไกล และทุรกันดาร ภาพที่มีพระราชปฎิสันถารกับราษฎร และภาพที่กำลังพระราชทานพระราชดำริ เพื่อแก้ไขปัญหาของท้องถิ่นต่างๆ โดยมีพระเสโทหยาดย้อยอยู่บนพระพักตร์ คือภาพที่ปวงชนชาวไทยได้เห็นอยู่สม่ำเสมอ ตลอดจนโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริหลายพันโครงการล้วนเป็นคุณูปการต่อการประกอบอาชีพและการดำรงชีวิตของพสกนิกรโดยเฉพาะราษฎรในชนบทที่ยากจนขาดแคลน โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ และศูนย์ศึกษาการพัฒนา ที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ก่อตั้งขึ้นในภูมิภาคต่างๆ เป็นประดุจพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติที่มีชีวิต ล้วนได้สร้างความหวังและชีวิตใหม่ โดยประสิทธิประสาทความรู้ในการประกอบอาชีพและการดำรงชีวิตที่เหมาะสม เสริมสร้าง และปรับคุณภาพชีวิตที่ดี แก่พสกนิกรทั่วพระราชอาณาจักร

แม้เมื่อสถานการณ์ของบ้านเมืองตกอยู่ในภาวะวิกฤตคับขัน ด้วยเดชะพระบารมีและพระปรีชาญาณอันล้ำเลิศ ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทก็ทรงสามารถขจัดปัดเป่าให้ปัญหาคลี่คลายสิ้นสุดยุติลงได้ด้วยดีทุกครั้ง พระบรมเดชานุภาพและพระบุญญาบารมีของ ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทได้ดับไฟร้อนในแผ่นดินหลายครั้งหลายครา ทรงนำความผาสุกสงบสู่บ้านเมืองและปวงชน พระปรีชาชาญในศาสตร์และศิลปต่างๆ และการทรงปฎิบัติให้เห็นเป็นแบบอย่างได้ทำให้เมล็ดผลแห่งพระราชดำริงอกงามและเจริญทั่วถ้วน ล้วนเป็นคุณประโยชน์อย่างยั่งยืนเอนกอนันต์ต่ออาณาประชาราษฎร์และพระราชอาณาจักร พระวิริยอุตสาหะในการค้นคิดทดลองตามแนวพระราชดำริอันหลากหลาย ได้ส่งผลให้ผืนแผ่นดินอันแห้งแล้ง กลับกลายเป็นแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์ นำมาซึ่งความร่มเย็นเป็นสุขของราษฎรโดยทั่วหน้า ทรงเป็นศูนย์รวมจิตใจปวงประชาก่อให้เกิดความสมานฉันท์แกล้วกล้า นำสยามรัฐสีมาอาณาจักรให้มีความรุ่งเรืองสถาพร

บัดนี้ กาลเวลาจะล่วงเลยมานานนับ 60 ปีแล้ว แต่ยิ่งนานวันนานปี ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทยิ่งเพิ่มพูนความรักและความเมตตากรุณาเอื้ออาทรอย่างไม่ขาดสาย โดยเฉพาะผู้ที่ตกทุกข์ได้ยากด้วยสาเหตุนานาประการ และได้พระราชทานพระบรมราชานุเคราะห์อย่างทันท่วงที อาทิ เมื่อราษฎรประสบอุทกภัยน้ำเหนือไหลบ่าไร่นาบ้านเรือนผลผลิตและทรัยพ์สินจมอยู่ใต้น้ำ ได้รับความเสียหายเดือดร้อนแสนสาหัส ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทพระราชทานถุงยังชีพแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ทั้งยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระบรมวงศานุวงศ์เสด็จไปทรงเยี่ยมสร้างขวัญและกำลังใจแก่ราษฎรที่ประสบความเดือดร้อน และพระราชทานพระราชดำริแก่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อแก้ปัญหาต่อไป น้ำพระราชหฤทัยเปี่ยมด้วยพระเมตตากรุณาที่พระราชทานแก่ประชาชนทั่วทุกทิศานุทิศ ได้เสริมสร้างกำลังใจให้ราษฎรพร้อมที่จะต่อสู้กับความยากลำบากโดยไม่ย่อท้อ และก่อให้เกิดความจงรักภักดีซาบซึ่งในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดไม่ได้

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเป็นที่ประจักษ์ชัดแจ้งว่า พระเกียรติคุณของใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท ได้แผ่ไพศาลไปทั่วหล้า ดังปรากฎว่าองค์กรและหน่วยงานทั้งในประเทศและต่างประเทศ ได้ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต ทูลเกล้าฯ ถวายปริญญาและรางวัลต่างๆ เป็นจำนวนมาก ดังเช่น เมื่อวันที่ 26 พ.ค. 2549 องค์การสหประชาชาติได้ทูลเกล้าฯ ถวายรางวัล ความสำเร็จสูงสุดด้านการพัฒนามนุษย์ที่ทรงมุ่งมั่นบำเพ็ญพระราชกรณียกิจนานัปการเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของปวงชนชาวไทยตลอดมา นอกจากนี้ นิตยสารไทม์เอเชียก็ได้เทิดทูนพระเกียรติคุณ ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาททรงเป็นหนึ่งในวีรบุรุษแห่งเอเชีย สาขาผู้เป็นแรงบันดาลใจทรงสามารถใช้ทศพิธราชธรรมนำชาติพ้นวิกฤตไทยหลายครั้ง ซึ่งพสกนิกรทั้งปวงต่างปลื้มปิติเทิดทูนพระเกียรติคุณไว้เหนือเกล้า

เนื่องในมหามงคลพระชนมพรรษา บัดนี้ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายขอพระราชทานพระบรมราชวโรกาส ถวายพระพรชัยมงคล ขออันเชิญคุณพระศรีรัตนตรัยและสรรพสิ่งในสากล โปรดประทานพรแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐให้ทรงพรั่งพร้อมด้วยจตุรพิธพระพรชัย ภัยพยาธิปราศร้างห่างไกลพระองค์ ทรงพระเกษมสำราญพระชนมพรรษายิ่งยืนนาน พระเกียรติคุณแผ่ไพศาลทั่วทุกทิศานุทิศ ทรงสถิตย์เป็นร่มฉัตร ปกเกล้าปกกระหม่อมข้าพระพุทธเจ้าและปวงชนชาวไทย ตราบจิรรัตติกาลเทอญ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ

หลังจาก พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์นายกรัฐมนตรี กราบบังคมทูลพระกรุณาถวายพระพรชัยมงคล ในนามผู้เข้าเฝ้าฯ ทั้งหมดแล้ว พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรง มีพระราชดำรัสต่อคณะผู้เข้าเฝ้า ความว่า

ร่วมกันออกกำลังกายกำลังใจเพื่อชาติบ้านเมือง

ขอขอบใจที่ท่านทั้งหลายมาให้พรในวันนี้ และที่นายกฯ ได้กล่าวคำให้พร ซึ่งนับว่าเป็นคำให้พรที่ให้กำลังใจต้อง มีกำลังใจอย่างเสมอ เมื่อครู่นี้ไม่ได้ลุก เพราะว่ากำลังใจอาจจะมี แต่กำลังกายไม่มี ฉะนั้นจึงไม่ลุกขึ้น ถ้าลุกขึ้นก็เสียกำลังกายเปล่าๆ แต่ท่านก็เข้าใจที่ว่าอย่างนี้ เพราะว่าจะต้องรักษากำลังกายไว้ให้ดี ซึ่งกำลังกายไม่ค่อยดี ด้วยเหตุว่าการออกกำลังนี้เกินส่วนที่จะมีทางที่จะมีกำลัง ก็เลยต้องประหยัดกำลัง แต่ในเวลาเดียวกัน ถ้ามีกำลังกายไว้ก็คงเข้าใจว่า จะมีประโยชน์เพราะว่าชาติบ้านเมืองต้องใช้กำลังกาย กำลังจิตใจด้วย อย่างที่ท่านนายกฯ ต้องออกกำลังกาย และกำลังจิตใจ คนก็ได้เห็นทั้งนั้นว่าได้ประโยชน์ ต้องอธิบายนิดหน่อย

แต่การที่มีกำลังใจกำลังกายนี้จะต้องให้ทุกคนได้ร่วมกันช่วยกันร่วมกันออกกำลังกาย กำลังใจเพื่อให้ชาติบ้านเมือง รอดพ้นอันตรายได้ คนก็เอะอะเดี๋ยวนี้ก็โยนให้รัฐบาลต้องทำ ซึ่งรัฐบาลก็ไม่ค่อยมีกำลัง เพราะว่ารัฐบาลนี้แก่มาก ก็ความจริงความแก่นี่เป็นกำลัง ข้าพเจ้ายังไม่ถึง 79 ยัง 78 พรุ่งนี้ถึงจะเป็น 79 และก็ยังไม่ถึง 80 เอะอะอะไรก็บอกว่า 80...80 คนที่อายุ 80 ท่านมีกำลังมาก ฉะนั้นนายกฯ ยังไม่ 80 นายกฯ มีกำลังมาก แต่ข้าพเจ้าไม่กี่วันก็จะเข้าปีที่ 80

ในปีที่ 80 นี้นับว่ามาก และก็ความจริงคนที่อายุ 80 เชื่อว่ามีกำลังที่จะปฎิบัติงานได้อีกแยะ ไม่ใช่น้อย ฉะนั้น ที่พูดเพิ่งเริ่มต้นนี้ ดูท่าทางเหมือนว่า น้อยใจว่าอายุมาก แต่ถ้าอายุมากขึ้นแล้วเป็นประโยชน์ได้เปรียบ คนไหนที่อายุน้อยเสียเปรียบ เพราะไม่มีความรู้ เรียกว่าคนที่อายุน้อยๆ เป็นคนที่เซ่อ เป็นคนที่ไม่มีความสามารถ ฉะนั้นคนที่อายุมากๆ เป็นคนที่ได้เปรียบ เพราะว่าถ้าใช้คุณสมบัติของคนที่มีอายุ เรียกว่ามีประสบการณ์ ก็ต้องถือว่าเป็นคนที่ได้เปรียบ และคนที่อายุน้อยอาจจะดูถูกคนที่อายุมาก เพราะมีปมด้อยนั่นเอง คนที่อายุน้อยๆ นึกว่าไม่มีความสามารถเลยดูถูกคนอายุมาก แต่ขอบอกว่าคนอายุมาก ถ้ารักษาความดี รักษาคุณสมบัติ คุณธรรม ก็ได้เปรียบคนอายุน้อยและในประเทศชาติถ้ามีคนที่มีอายุมากและได้เปรียบ ถ้ามีแต่คนเด็กๆ ที่มีไม่ถือว่ามีความสามารถ ชาติบ้านเมืองไม่ก้าวหน้า จะต้องพูดอย่างนี้

คนแก่ถ้าไม่ใช้ประสบการณ์ทำให้บ้านเมืองล่มจมได้

พูดอย่างนี้ ท่านผู้ใหญ่อาจจะบอกว่าดีแล้ว คนที่อายุมากมีประโยชน์ แต่คนที่อายุมาก แต่ว่าไม่ใช้ความได้เปรียบของความที่อายุมาก ก็เป็นเด็ก เป็นคนที่เยาว์ในความคิดและอันตรายมาก และที่มีคนที่เขาบอกว่าแก่แล้ว แล้วน้อยใจว่าแก่ เมื่อน้อยใจว่าแก่ คนอย่างนี้ เป็นคนที่ไม่เป็นผู้ใหญ่ และคนที่เป็นผู้ใหญ่ทำให้บ้านเมืองล่มจมได้ มัวแต่ไปน้อยใจว่าอายุมาก แก่ และก็ไม่ใช้ความมีอายุมากเป็นประโยชน์ น่าอนาถ ถ้ามัวแต่บอกว่าเราแก่ แล้วก็น้อยใจว่าแก่ ไม่มีดีแน่ เพราะว่าแสดงให้เห็นว่าแก่จริงๆ ทั้งหมดที่บอกว่าตัวแก่ แล้วมันไม่ใช้ ทำไมไม่ใช้ความแก่ ความชรา ความก้าวหน้า จิตใจที่อายุมาก ที่มีประสบการณ์มาใช้เป็นประโยชน์ต่อตัวเองและส่วนร่วม 

ถ้าคนที่อายุมากแล้วก็ใช้ความอายุมากเป็นประสบการณ์ คนมีประสบการณ์ช่วยคนอื่นได้มากกว่าคนที่เยาว์ไม่มีประสบการณ์ ทำให้บ้านเมืองล่มจมได้ เพราะคนที่เชื่อว่าคนอายุมากเป็นคนหงำเหงือก เป็นคนไม่มีประสบการณ์ เพราะว่าคนที่อายุมากมีประสบการณ์ จะมีประสบการณ์มากน้อยแค่ไหน แต่ก็มีประสบการณ์ เราเรียนมากหรือน้อยแต่ก็มีประสบการณ์ ประสบการณ์นี้ช่วยให้ส่วนรวมก้าวหน้าได้ในระยะหลังนี้ ดูว่าคนที่ไม่มีประสบการณ์ แก่ ได้ ทำให้บ้านเมืองล่มจมไปเยอะ ฉะนั้น ขอให้คนที่เค้าว่าว่าแก่ แต่ว่ามี ประสบการณ์ แล้วมีประสบการณ์ที่ดีทำให้บ้านเมืองดำเนินงานไปได้ ขอให้พวกที่แก่มีความสำเร็จในการงาน ก็เชื่อว่าเป็นสิ่งที่สำคัญ

ที่พูดถึงแก่ อายุมาก พูดถึงคนอายุน้อย เป็นคนรู้สึกว่ากระตุกๆ เพราะเขาบอกว่าแก่ ตอนที่รัฐบาลได้มีการตั้งรัฐบาลก็ได้ดี โดยที่คนตั้งใจ คนที่จะทำงาน พยายาม ก็ไม่ทราบว่าได้ตั้งใจจริงๆ หรือไม่ แต่ว่าคนแก่เพิ่งมาเป็นผู้ใหญ่ หรือเป็นตำแหน่งใหญ่ ก็ไม่มีต้องการอะไร ไม่มีความโลภว่าจะต้องการตำแหน่ง แต่ว่าเห็นว่าต้องมีคนที่อยู่ในตำแหน่งสูง ผู้ที่อายุมาก ก็ยอมรับเค้าจะว่าว่าแก่ ก็ไม่มีใครว่า ผู้ที่ได้มารับตำแหน่งรัฐบาล ตำแหน่งที่สำคัญๆ เพราะได้ทำมามากแล้ว ที่เขาว่าว่าแก่ ตรงข้ามก็คงต้องคิดว่าเป็นคำชมเชย ว่าอุตส่าห์แก่แล้ว ควรจะพักผ่อนได้ ไม่เอา เขาขอให้เป็นก็เป็น เป็นสิ่งที่น่าชมเชย แต่คนที่ว่าอาจจะอิจฉาก็ได้ ก็ช่างเขา เขาทำไม่ได้ คนที่รับเป็นเข้าใจเดาใจว่า ถ้าสมมติทำขึ้นมาแล้วทำไม่ได้ก็บอกว่าทำไม่ได้ เพราะว่าไม่ได้เคยเป็น ไม่เคยทำหน้าที่นั้น ทำเท่าที่ทำได้