èแก้ไม่ได้ กรรมใครก็กรรมของคนนั้น
พระมหากิตติศักดิ์ โคตมสิสฺโส (ศ.สียวน)

ในช่วงเข้าพรรษาตลอด 3 เดือนที่ผ่านมา คนที่ชอบฟังเทศน์ฟังธรรมอาจมีโอกาสได้ไปฟังพระมหากิตติศักดิ์ โคตมสิสฺโส ขึ้นเทศนาให้กับญาติโยมชาวพุทธ ซึ่งท่านเดินทางมาจากประเทศไทยเพื่อเผยแผ่ธรรมะ แม้ว่าเวลานี้ท่านจะเดินทางกลับไปแล้ว แต่พระธรรมคำสอนที่ท่านได้ฝากเอาไว้ยังคงตราตรึงอยู่ในใจของผู้ฟังที่พร้อมนำไปปฏิบัติเพื่อให้เกิดความสุขสงบทั้งกายและใจ ส่วนใครที่พลาดโอกาส เรามีการเทศน์ฉบับย่อมาฝากกัน ขอให้อิ่มบุญกันถ้วนทั่ว

:ท่านได้ไปเทศน์ที่ไหนมาบ้าง

 หลวงพ่อใหญ่นิมนต์มาเทศน์ประจำที่วัดไทย ทุกวันเสาร์ 2 ธรรมาสน์ ปุจจา-วิสัชฉนา และวันอาทิตย์เป็นเทศน์มหาชาติเรื่องเวสสันดร และเคยไปบรรยายให้คนสูงอายุฟัง รวมทั้งไปเทศน์ที่ไทยทาวน์ ซึ่งมีคนมาใส่บาตรมาก พอใส่บาตรเสร็จ รอรับพร มีเจ้าอาวาสวัดพุทธปัญญาซึ่งไปอยู่เป็นประจำรูปหนึ่งให้บรรยายธรรม 5 นาที มีคนอยากให้ไปอีกจึงกลับไปหลายครั้ง และยังได้ไปเทศน์อีกหลายวัด

แต่ที่สำคัญ จากการที่อยากมาบรรยายธรรมต้องถือว่าที่วัดมอญรามัญสมใจมาก คือมีคนมากันมากมาย นั่งสวดมนต์ นั่งกรรมฐาน ฟังธรรมะหลายชั่วโมง ไปทั้งหมด 5 ครั้ง โยมบางคนมาฟังแล้วก็กลับมาฟังอีกและยังชวนเพื่อนมาฟัง เขาจัดงาน 9 วัน ถือว่าประสบความสำเร็จสูงจากการมาที่นี่ครั้งแรกแล้วมีคนมาฟังธรรมะมาก

 ธรรมะมี 2 แบบ คือปรมัตถ์ และโลกียะ แบบปรมัตถ์คือ นั่งสมาธิ คนที่มานั่งสมาธิคือคนที่ใส่ใจในธรรม 100 เปอร์เซ็นต์และปฏิบัติสม่ำเสมอ แต่คนที่ไม่ได้ใส่ใจในธรรม 100 เปอร์เซ็นต์มีมากมายเหลือเกิน เป็นแบบโลกียะคือคนครองเรือน คนทำงาน คนที่ยังต้องสนุกสนานอยู่ในโลก ทำอย่างไรให้เขาฟัง จึงต้องพูดเรื่องใกล้ตัวเขาที่สุด

:คนไทยที่นี่มีปัญหาต่างจากคนที่เมืองไทยหรือไม่

 ไม่น่าจะแตกต่าง คนไม่ชอบฟังธรรมะโดยพื้นฐาน คนมาน้อยจึงไม่ใช่เรื่องแปลก ที่เมืองไทยมีเกือบ 70 ล้านคน บางวัดมีคนมาฟังเทศน์ 2 คนเป็นเรื่องปกติ ส่วนเรื่องสมาธิถือเป็นดาบสองคม คือตอนแรกก็มาตามแนวศาสนาพุทธคือมาแก้ทุกข์ พอนั่งไปนั่งมาเป็นมิจฉาสมาธิ นั่งเพื่อเห็นหวย ให้ขลัง มีอิทธิฤทธิ์ ลามมาถึงแก้กรรม แล้วคนที่จะมาแก้กรรมกลายเป็นคนมีชื่อเสียง คนอื่นคิดว่านี่เป็นทางลัดให้มีชื่อเสียงก็ทำตามบ้าง

:การแก้กรรมทำได้ไหม

ข้อนี้มีคนถามเยอะ ศาสนาพุทธ ถ้ามาเกรงใจกันก็เสียหาย พระพุทธเจ้าไม่ได้พูดเขาบอกว่าพูด กลายเป็นวิปัสสนาธุรกิจ สมาธิธุรกิจ เราต้องมาดูว่า พระโมคคลานะ ท่านเป็นพระที่มีฤทธิ์เป็นอรหันต์ที่สิ้นกิเลสแล้ว เป็นสาวกเบื้องขวาของพระพุทธเจ้า วันหนึ่งท่านจะออกไปบิณฑบาตมีโจรมาดักรอหน้าวิหาร ท่านทราบว่าจะตีท่านเลยออกไปทางที่โจรไม่เห็น วันที่สองก็เหมือนกัน

จนครั้งที่ 4 โจรก็ยังรออยู่ พระโมคคลานะนึกในใจว่าต้องมีอะไรแน่หนีตั้ง 3 ครั้ง โจรยังไม่ละความพยายาม ท่านก็ทราบว่าท่านเคยตีแม่จนตายในชาติก่อนโน้น เลยต้องยอมออกทางประตูให้โจรตีจนตาย แล้วทำไมท่านไม่ไปแก้กรรม แล้วพระพุทธเจ้าไม่ทราบหรือว่าพระโมคคลาจะถูกตีตาย ทำไมพระพุทธเจ้าไม่ไปแก้กรรมให้ เพราะแก้ไม่ได้ กรรมใครก็กรรมของคนนั้นเพราะสัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

พอมาถึงพระพุทธเจ้า ท่านหิวน้ำมาก มีทุกข์ ถามว่าเป็นอรหันต์มีทุกข์ไหม ทุกข์ทางใจไม่มีแต่ทุกข์ทางกายมี ยังร้อน ยังหนาว มีดบาดก็เจ็บ ท่านหิวน้ำ เดินตากแดดมา บอกให้พระอานนท์ไปตักน้ำ แต่วัวเดินลุยโคลนไปน้ำจึงขุ่นจึงตักมาดื่มไม่ได้ พอกลับไปใหม่น้ำใสเลยตักมาให้ดื่มได้ ถามว่าทำไมไม่สามารถดื่มน้ำได้ทันทีเพราะครั้งหนึ่งในชาติก่อนพระพุทธเจ้าเคยเป็นเด็กเลี้ยงวัว ต้องเดินผ่านน้ำ วัวหิวน้ำก็จะดื่ม แต่รีบจะให้วัวไปเลยไล่ไม่ให้ดื่มน้ำ มันไม่น่าจะเป็นบาปอะไรนักหนาแต่เป็นบาปติดตัวแม้เป็นพระพุทธเจ้าแล้วก็ยังกลับมาสนอง ทำไมพระพุทธเจ้าไม่แก้กรรม เพราะแม้พระพุทธเจ้าก็ต้องรับกรรม ไม่มีใครหลีกพ้น ใครทำกรรมอย่างใดอย่าประมาทเพราะต้องรับกรรมอย่างนั้น

:การนั่งสมาธิ

จุดประสงค์ของสมาธิคือการแก้ทุกข์ พระเจ้าอยู่หัวฯโปรดการนั่งสมาธิ นั่งกรรมฐาน ท่านถามหลวงพ่อพุทธว่าเวลานั่งกรรมฐานเห็นแสง หลวงพ่อพุทธบอกว่าอย่าไปติดตรงแสง ไม่ต้องมอง ให้กำหนดลมหายใจเพื่อดับทุกข์อย่างเดียว ถ้าไปทางอื่นจะเพี้ยนหมด

:ท่านเดินทางมาที่นี่เมื่อไรคะ

มา 3 เดือนกว่าแล้ว จะกลับเมืองไทยพรุ่งนี้ (21 ตุลาคม) มาตั้งแต่เข้าพรรษา นี่ออกพรรษาแล้วก็มาทำงานเสร็จแล้ว

:อยู่เมืองไทยท่านเทศน์ที่ใดบ้าง

เทศน์ที่วัดโพธิ์ และยังเทศน์ตามโรงเรียน มหาวิทยาลัย บริษัทต่างๆ ข้าราชการเข้าใหม่ต้องอบรมธรรมะครึ่งวันก็ไปเป็นวิทยากรให้ ที่คุกก็เคยไปเทศน์

:ท่านมองการใช้ธรรมะสำหรับคนในปัจจุบันว่าต้องเป็นอย่างไรบ้าง

คนในปัจจุบันมีความเครียดหลายเรื่อง เรื่องครอบครัวนี่เป็นเรื่องที่เครียดถาวรมาตั้งแต่ไหนแต่ไร แต่ตอนนี้มีเรื่องเศรษฐกิจบวกเข้ามาอีก อัตราการฆ่าตัวตายมากกว่าเดิมและมีอายุที่น้อยกว่าเมื่อก่อน ป.5 ยังฆ่าตัวตาย ต้องมาดูว่าธรรมะสอนเรื่องสรรพสิ่งทั้งหลายไม่ควรยึดมั่นถือมั่น นักท่องเที่ยวชอบกินมะพร้าว แต่เฉาะมะพร้าวแค่นิดเดียวพอเอาหลอดใส่ พอกินน้ำเสร็จก็โยนทิ้งเพราะกินเนื้อไม่ได้ ตรงนั้นลิงเยอะ พอลิงเห็นก็หยิบเอามือล้วงเนื้อมะพร้าว กำเอาไว้ แต่เอาออกไม่ได้ คนยืนดูก็ยืนหัวเราะเยาะลิงเอามือออกไม่ได้ เป็นข่าว พออ่านข่าวนี้ บางทีคนก็ลืมไปนะว่าลิงก็เคยหัวเราะคน

นักศึกษาคนหนึ่งไปรักเพื่อน พอเขาเอาใจออกห่างก็ไปโดดตึกตาย ไปคิดว่าไม่มีใครรักเราแล้ว แต่ถ้าเขาไม่ยึดมั่นถือมั่น จะรู้ว่ายังมีพ่อแม่ เพื่อน หรืออาจมีคนอื่นที่รักเขาอยู่ เขาไปกำคนรักไว้อยู่คนเดียว ตรงนี้แหละที่ลิงหัวเราะ ลิงน่ะมือขาดที่เอามือออกมาไม่ได้ แต่คนชีวิตขาด อย่างนี้ใครน่าหัวเราะเยาะกว่ากัน

พระมหากิตติศักดิ์ โคตมสิสฺโส (ศ.สียวน) คณะ น.20 วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม บวชมา 34 พรรษา เดิมบวชอยู่ที่ จ.เพชรบุรี เคยได้รับพระราชทานเสมาธรรมจักรทองคำ สาขาเผยแผ่ธรรมในประเทศดีเด่น ปี พ.ศ. 2540 มีผลงานการเขียนหนังสือ 44 เล่ม ในนามปากกา ศ.สียวน เช่น เรื่องเพชรพลอยในรอยยิ้ม ซึ่งถือว่าเป็นหนังสือที่ได้รับการกล่าวขวัญมากที่สุด