ตอนที่9
เรียนรู้เกี่ยวกับสหรัฐอเมริกา

  สหรัฐอเมริกาเป็นตัวแทนของระบบประชาธิปไตย พลเมืองสหรัฐเป็นผู้มีบทบาทอย่างสูงในการปกครองประเทศ ในหัวข้อนี้ ท่านจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับว่าพลเมืองอเมริกันเป็นผู้ก่อตั้งรัฐบาลอย่างไร ประเทศสหรัฐเริ่มพัฒนามาอย่างไรและรัฐบาลทำงานอย่างไร

เราประชาชน:บทบาทของพลเมืองในสหรัฐ

ในสหรัฐอเมริกา รัฐบาลได้รับอำนาจการปกครองประเทศมาจากประชาชน เรามีรัฐบาลของประชาชน โดยประชาชนและเพือประชาชน พลเมืองอเมริกันจะเป็นผู้ก่อตั้งรัฐบาลและวางนโยบายบริหารประเทศ ดังนั้นทุกคนจะต้องเรียนรู้ปัญหาของสาธารณะและเข้าไปมีส่วนร่วมในชุมชนของตัวเอง พลเมืองจะเป็นคนเลือกตั้งโดยเสรีเพื่อเลือกบุคคลเข้าไปสู่ตำแหน่งสำคัญในการบริหาร อาทิเช่นตำแหน่งประธานาธิบดี,รองประธานาธิบดี,วุฒิสมาชิกและส.ส. พลเมืองทุกคนสามารถโทร.หาบุคคลที่ได้รับเลือกตั้งเหล่านี้เพื่อแสดงความเห็นของตน โทร.ไปขอข้อมูลรวมทั้งขอความช่วยเหลือในบางเรื่อง

รัฐบาลของเรามีองค์ประกอบทางด้านคุณค่าหลายประการคือ : เสรีภาพ,โอกาส,ความเสมอภาคและความยุติธรรม คนอเมริกันมีส่วนร่วมในคุณค่าเหล่านี้ ซึ่งองค์ประกอบเหล่านี้คือบุคลิกลักษณะของเรา

รัฐบาลสหรัฐปกป้องสิทธิของแต่ละบุคคล ประเทศสหรัฐอเมริกาประกอบขึ้นด้วยพลเมืองที่มีพื้นภูมิหลังแตกต่างกัน  ทั้งในด้านวัฒนธรรมและศาสนา รัฐบาลของเรารวมทั้งกฎหมายได้เข้ามารวบรวมบุคคลที่แตกต่างกันในด้านความเชื่อเหล่านี้ให้อยู่ในจุดเดียวกันนั่นคือ”สิทธิ”อันเดียวกัน(the same rights)และเท่าเทียมกัน   ไม่มีใครที่จะถูกลงโทษหรือได้รับอันตรายหากเขามีความเห็นแตกต่างไปจากคนส่วนใหญ่

ของ,โดยและเพื่อประชาชน: อะไรคือประชาธิปไตย

  คำกล่าวที่ว่า”ประชาธิปไตย”หมายถึง”รัฐบาลโดยประชาชน” ระบบประชาธิปไตยจะมีแตกต่างกันในหลายรูผแบบในประเทศต่างๆ กล่าวเฉพาะในสหรัฐ เราเรียกว่า”ประชาธิปไตยผู้แทน” หมายความว่าประชาชนได้เลือกเจ้าหน้าที่เป็นตัวแทนของตนในด้านทัศนะและเกี่ยวข้องในรัฐบาล

 สหรัฐเริ่มต้นมาอย่างไร

  ในยุคแรกของอาณานิคมและคนรุ่นบุกเบิกที่เดินทางมาอยู่ในสหรัฐอเมริกามีความรู้สึกว่าเขาไม่ได้รับความเป็นธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ถูกลงโทษทางศาสนาในประเทศเดิมของตน พวกเขาแสดงหาเสรีภาพและโอกาสใหม่ๆ ทุกวันนี้ก็เช่นกัน ผู้คนเดินทางมาอยู่ในสหรัฐก็มีเหตุผลอันเดียวกัน

 ก่อนที่จะแยกตัวออกมาก่อตั้งเป็นประเทศอิสระนั้น สหรัฐอเมริกาประกอบด้วยอาณานิคม(the colonies) 13 แห่งซึ่งปกครองโดยจักรภพอังกฤษ(Great Britain) ประชาชนที่อาศัยอยู่ในอาณานิคมไม่มีโอกาสได้พูดหรือแสดงความเห็นเมื่อมีกฎหมายออกมาใช้บังคับ รวมทั้งไม่อาจได้รับรู้ว่าพวกเขาถูกปกครองอย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งคำว่า”เสียภาษีโดยไม่มีผู้แทน” (taxation without representation) ความหมายก็คือประชาชนต้องเสียภาษี แต่ไม่มีโอกาสพูดหรือแสดงความเห็นว่ารัฐบาลบริหารอย่างไรบ้าง

 สหรัฐและ 13 อาณานิคมแรก

 อาณานิคม 13 แห่งแรกนั้นประกอบด้วยเวอร์จิเนีย,แมสซาชูเส็ทท์,แมรี่แลนด์,คอนเนคติกัต,โรธด์ ไอส์แลนด์,เดลลาแวร์,นิวแฮมเชอร์,นอร์ธ แคโรไลน่า,เซาท์ แคโรไลน่า,นิว เจอร์ซี่,นิว ยอร์ก,เพนซิลเวเนียและจอร์เจีย

( Virginia, Massachusetts, Maryland, Connecticut, Rhode Island, Delaware, New Hampshire, North Carolina, South Carolina, New Jersey, New York, Pennsylvania, and Georgia)

โดยปี 1776 ประชาชนรู้สึกว่าไม่ได้รับความยุติธรรม พวกเขาต้องการปกครองตัวเอง ผู้แทนจากอาณานิคมต่างๆมาร่วมกันแล้วประกาศอิสรภาพ (Declaration of Independence) เอกสารที่ประกาศออกมานี้ถือเป็นเรื่องสำคัญเพราะบรรดาอาณานิคมต่างๆมีเสรี,เป็นอิสระและไม่ขึ้นต่อจักรภพอังกฤษอีกต่อไป ผู้เขียนคำประกาศอิสรภาพชื่อ ธอมัส เจฟเฟอร์สัน ต่อมาท่านผู้นี้เป็นประธานาธิบดีคนที่ 3 ของสหรัฐอเมริกา

ท่านทำอะไรได้บ้าง

ในฐานะที่ท่านเป็นผู้อยู่ในสหรัฐอย่างถาวร ท่านมีสิทธิและเสรีภาพหลายประการ ขณะเดียวกันท่านก็จะต้องมีความรับผิดชอบด้วย สิ่งที่เป็นความรับผิดชอบอันสำคัญก็คือการเข้าไปมีส่วนร่วมกับชุมชนที่ท่านอยู่อาศัย ท่านจะต้องเรียนรู้เกี่ยวกับวิถีชีวิตอเมริกัน เรียนรู้ประวัติศาสตร์และระบบการปกครอง(รัฐบาลอเมริกัน) ท่านจะเรียนรู้ได้จากการเข้าศึกษาในชั้นเรียนของโรงเรียนผู้ใหญ่หรืออาจจะหาอ่านได้ในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น

 คำประกาศอิสรภาพได้ลงนามวันที่ 4 กรกฎาคม 1776 นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมคนอเมริกันจึงเฉลิมฉลองกันในวันที่ 4 กรกฎาคมทุกปีเพราะถือเป็น”วันชาติ” (Independence Day) เป็นวันถือกำเนิดชาติของเรา

  สหรัฐอเมริกาต้องตู่อสู้เพื่อเสรีภาพและอิสระจากจักรภพอังกฤษด้วยการทำสงครามปฏิวัติ (the Revolutionary War) นายพลจอร์จ วอชิงตัน เป็นแม่ทัพใหญ่ในสงครามปฏิวัติ ท่านเป้นที่รับรู้ของพวกเราว่าเป็นบิดาของประเทศ ( the Father of Our Country) และต่อมาท่านก็เป็นประธานาธิบดีคนแรกของสหรัฐ

  ภายหลังจากที่อาณานิคมได้รับชัยชนะสงคราม แต่ละอาณานิคมจึงกลายมาเป็นรัฐ(states) แต่ละรัฐจะมีรัฐบาลของตนบริหาร-ปกครอง ประชาชนในแต่ละรัฐเหล่านี้ต้องการที่จะก่อตั้งรัฐบาลเดียวเพื่อให้เป็นประเทศหนึ่งประเทศเดียว ทุกวันนี้ รัฐบาลกลางหรือรัฐบาลแห่งชาติของพวกเราเรียกว่า”รัฐบาลสหพันธรัฐ”( the federal government) ประเทศสหรัฐอเมริกาในปัจจุบันประกอบด้วย 50 รัฐ, ดี.ซี.( the District of Columbia)ซึ่งเป็นเขตปกครองพิเศษเป็นที่ตั้งของรัฐบาลสหพันธรัฐ ,นอกจากนี้ยัประกอบด้วยดินแดนหมู่เกาะกวม,อเมริกันซามัว,หมู่เกาะยูเอส เวอร์จิน ไอส์แลนด์,อาณานิคมแห่งหมู่เกาะนอร์เทิร์น แมริแอนนาและเปอร์โต ริโก้

ทุกคนร่วมกันก่อสร้างความเสมอภาค

คนอเมริกันทุกคนรู้จักคำกล่าวว่าที่อยู่ในคำประกาศอิสรภาพและอยู่ในหัวใจของเขา “เรายึดถือความจริงด้วยตัวของเราเองว่า ทุกคนร่วมกันสร้างความเสมอภาค นั่นเป็นการสร้างรากฐานของชีวิต ที่ประกอบด้วยสิทธิ,ชีวิต,อิสรภาพและการแสวงหาความสุข”  

  ความหมายก็คือคนทุกคนเกิดมาด้วยพื้นฐานอันเดียวกันคือสิทธิ รัฐบาลไม่ใช่เป็นผู้ก่อสร้างสิทธิและไม่มีรัฐบาลใดที่จะเข้ามาเป็นผู้พรากสิทธิไปจากแต่ละบุคคล

การรวมตัวกันของสหภาพที่สมบูรณ์

  หลายปีหลังจากสงครามปฏิวัติอเมริกันสิ้นสุดลง แต่ละรัฐก็พยายามที่จะเข้าร่วมเป้นอันหนึ่งอันเดียวกันในรัฐบาลกลาง แต่รัฐบาลกลางก็อ่อนแอเกินไป ดังนั้นผู้แทนของแต่ละรัฐก็ไปรวมตัวกันที่เมืองฟิลาเดลเฟียรัฐเพนซิลเวเนีย ในปี 1787 เพื่อที่จะสร้างรัฐบาลกลางขึ้นมาใหม่ให้เข้มแข็งกว่าเดิม การประชุมครั้งนี้เรียกว่าการประชุมร่างรัฐธรรมนูญ ( the Constitutional Convention ) ภายหลังจากมีการถกเถียงอภิปรายกันอย่างยาวนาน ผู้นำเหล่านี้ก็ร่างเอกสารเพื่อก่อตั้งรัฐบาลใหม่ขึ้นมา เอกสารนี้คือรัฐธรรมนูญสหรัฐ ถือเป็นเอกสารสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา รัฐธรรมนูญจะอธิบายไว้ว่ารัฐบาลใหม่จะประกอบกันขึ้นอย่างไร จะมีวิธีเลือกตั้งเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลอย่างไร และมีอะไรที่รัฐบาลใหม่จะรับประกันสิทธิของ

ธงชาติของสหรัฐต้องเปลี่ยน

 ธงชาติสหรัฐต้องเปลี่ยนไปตามประวัติศาสตร์ ในตอนนั้นธงชาติมี 13 แถบซึ่งเป็นตัวแทนของ 13 อาณานิคมอเมริกัน แต่ปัจจุบันมี 50 รัฐจึงมี 50 ดาวซึ่งดาวแต่ละดวงเป็นตัวแทนของแต่ละรัฐ เพลงชาติอเมริกันได้รับการแต่งขึ้นมาตามเนื้อหาของธงเรียกว่า The Star-Spangled Banner ส่วนธงเรียกว่า the Stars and Stripes (ดวงดาวและแถบ) เพลงที่ได้รับความนิยมของคนอเมริกันจึงเรียกว่า “Stars and Stripes Forever.”

สมาชิกที่เข้าร่วมประชุมร่างรัฐธรรมนูญได้มีมติยอมรับ(approved) รัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 17 กันยายน 1787 จากนั้นทั้ง 13 รัฐได้ลงมติยอมรับ กระนั้นก็ตามมีบางคนรู้สึกว่ารัฐธรรมนูญไม่ได้ปกป้องสิทธิของปักเจกบุคคลอย่างพอเพียง ดังนั้นทุกรัฐจึงเห็นด้วยที่จะเขียนสิทธิของปัจเจกบุคคลไว้ในรัฐธรรมนูญ ต่อมาทุกรัฐได้ลงมติยอมรับรัฐธรรมนูญในปี 1789 สิทธิของปัจเจกบุคคลถูกเขียนไว้ในรัฐธรรมนูญเรียกว่า”สิทธิอันชอบธรรม”หรือ the Bill of Rights ได้รับการเขียนเพิ่มเติมในปี 1791 การเปลี่ยนแปลงแก้ไขรัฐธรรมนูญเรียกว่า”แก้ไข”(amendments) และการแก้ไข 10 ข้อแรกหรือ The first 10 amendments ของรัฐธรรมนูญเรียกว่า the Bill of Rights.

 ประเทศสหรัฐอเมริกาคือชาติที่ปกครองด้วยกฎหมาย เจ้าหน้าที่รัฐบาลจะตัดสินใจอะไรลงไปจะต้องอิงกฎหมายเป็นพื้นฐาน รัฐธรรมนูญรู้จักกันในนาม”กฎหมายสูงสุดในแผ่นดิน” ( the supreme law of the land )เพราะพลเมืองทุกคนรวมทั้งเจ้าหน้าที่รัฐบาลทุกหน่วย และกฎหมายทุกฉบับที่ร่างขึ้นจะต้องยึดถือพื้นฐานของรัฐธรรมนูญเป็นหลัก กฎหมายจะต้องบังคับใช้อย่างเสมอภาคกับทุกคน รัฐบาลสหพันธรัฐมีอำนาจที่จำกัด โดยบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแล้วอำนาจไม่ได้มอบให้โดยตรงต่อรัฐบาลสหพันธรัฐแต่มอบให้รัฐบาลแต่ละรัฐ

เราประชาชน

คำว่า“We the People” เป็น 3 คำแรกในรัฐธรรมนูญสหรัฐ ทั้งนี้รัฐธรรมนูญเริ่มอธิบายว่าทำไมจะต้องได้รับการร่างขึ้นและมีความตั้งใจที่จะทำให้บรรลุเป้าหมายได้อย่างไร ในหัวข้อนี้เรียกว่าคำปรารภ(the preamble )ซึ่งคำปรารภในรัฐธรรมนูญ เขียนไว้ว่า

“เราประชาชนแห่งสหรัฐ,โดยความมุ่งมั่นที่จะจัดตั้งสหภาพให้สมบูรณ์,ก่อตั้งความยุติธรรม,ประกันความสงบสุขของประเทศ,จัดกองกำลังป้องกันตัวเอง,ส่งเสริมสวัสดิการทั่วไป,และประกันในหลักแห่งความเป็นอิสระต่อตัวเองและต่อความมั่งคั่งของพวกเรา,จึงร่างและจัดตั้งรัฐธรรมนูญสำหรับสหรัฐอเมริกา”

สิทธิอันชอบธรรม: 10 ข้อแก้ไขแรก

การเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญข้อแรกคือการปกป้องสิทธิของปักเจกบุคคลและจำกัดอำนาจของรัฐบาล การเขียน  The Bill of Rights ไว้ชัดเจนคือคำสัญญาต่อคนอเมริกัน ที่สำคัญสิทธิเหล่านี้จำกัดอำนาจของรัฐบายที่จะกระทำต่อพลเมือง สิทธิเหล่านี้ประกอบด้วย

เสรีภาพในการพูด(Freedom of speech )รัฐบาลไม่อาจจะบอกแก่ประชาชนได้ว่าจะต้องพูดหรือไม่ต้องพูดเช่นนั้นเช่นนี้ ประชาชนสามารถที่จะพูดว่าเขาต้องการอะไรบ้างในหัวข้อที่เป็นปัญหาของส่วนรวมหรือของสาธารณะ โดยไม่หวั่นเกรงว่าจะถูกลงโทษ

เสรีภาพในการนับถือศาสนา( Freedom of religion)รัฐบาลไม่อาจจะบอกแก่ประชาชนได้ว่าสถานที่แห่งใดที่ประชาชนควรจะไปเข้าร่วมสักการะทำพิธีทางศาสนา ประชาชนสามารถเลือกที่จะไปเข้าร่วมพิธีกรรมหรือไม่ร่วมพิธีกรรมตามความต้องการของตน

  เสรีภาพหนังสือพิมพ์(Freedom of the press) รัฐบาลไม่มีอำนาจหน้ราที่ตัดสินใจแทนหนังสือพิมพ์ว่าอะไรควรตีพิมพ์หรือไม่ควรตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ หรืออะไรที่ประชาชนต้องดูและต้องฟังในสถานีวิทยุหรือสถานีโทรทัศน์

เสรีภาพการชุมนุมในที่สาธารณะ( Freedom to gather in public places) รัฐบาลไม่อาจห้ามปรามประชาชนในการจัดประชุมหรือรวมตัวกันในที่สาธารณะอันชอบด้วยกฎหมาย แม้ว่าการชุมชนนั้นจะมีวัตถุประสงค์แตกต่างกันก็ตาม

  เสรีภาพในการถือครองอาวุธ(Freedom to own firearms) รัฐบาลไม่มีสิทธิ์ห้ามประชาชนไม่ให้เป็นเจ้าของปืน

เสรีภาพในการประท้วงรัฐบาลและต้องการการเปลี่ยนแปลง(Freedom to protest government actions and demand change) รัฐบาลไม่อาจปิกปากหรือลงโทษประชาชนผู้ท้าทายการตัดสินใจของรัฐบาล โดยที่พวกเขาไม่เห็นด้วย

นอกจากนี้สิทธิอันชอบธรรม(The Bill of Rights)ยังรับประกันในเรื่องของการดำเนินคดีหรือที่เรียกว่า Due process กล่าวคือการดำเนินคดีบุคคลที่ถูกกล่าวหาว่าประกอบอาชญากรรมจะต้องเป็นไปตามขั้นตอน ข้อห้ามมีว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจและทหารไม่อาจจับกุมและค้นบุคคลใดๆได้โดยปราศจากเหตุผลอันควร และไม่อาจค้นบ้านของประชาชนได้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากศาล บุคคลผู้ถูกกล่าวหาว่าประกอบอาชญากรรมเมื่อนำขึ้นสู่การพิจารณาจะต้องได้รับการประกันว่าจะต้องมีคณะลูกขุนอันเป็นประชาชนเหมือนเช่นตนเป็นผู้ตัดสิน จะต้องได้รับทนายความเป็นต....อ่านต่อ