สายการบิน EVA ไม่ควรมองข้าม

                มีโอกาสเดินทางจากแอล.เอ.กลับเมืองไทยในห้วงเดือนเมษายน 2007 โดยใช้สายการบิน EVA เป็นครั้งแรก หลังจากที่เคยใช้สายการบิน Thai Airways, Korean Airline, China Airline มาแล้ว ส่วนใหญ่จะใช้การบินไทยมากกว่าสายอื่นๆ เหตุแห่งการใช้บริการของสายการบินของแต่ละคนขึ้นอยู่กับเงื่อนไขหลายประการ น่าจะนำมาประมวลให้ได้เห็นภาพดังนี้

                1.ระยะเวลาการเดินทาง  คนส่วนหนึ่งมีภารกิจที่จะต้องทำในห้วงเวลาหนึ่ง เมื่อตรวจสอบไปยังบริษัทเอเยนต์ในวันที่ต้องการเดินทางไปและกลับไม่ได้ตามความมุ่งหวัง จึงจะต้องหาสายการบินที่เหมาะสมกับเวลาของตน โดยไม่เกี่ยงว่าจะบินด้วยสายการบินอะไร หร อสมมติว่าบางคนมีญาติพี่น่องบุคคลสำคัญของครอบครัวถึงแก่กรรมลงจะต้องรีบเดินทางไปงานศพให้ทัน ถึงจะเป็นสายการบินใดก็ต้องบินทันที

                2.งบประมาณ หากเป็นนักธุรกิจที่เดินทางประจำ เรื่องงบประมาณไม่น่าจะเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่กับผู้โดยสารทั่วไปที่นานๆเดินทางกลับบ้านสักครั้งก็ต้องจัดทำงบประมาณให้ลงตัว นั่นคือการประหยัดมากที่สุด ถ้าเป็นครอบครัวมีพ่อ-แม่ลูกรวม 4 คนเดินทางด้วยกัน  ค่าโดยสารในอัตราส่วนที่แตกต่างกันจะถูกนำมาคำนวณ อาทิเช่นเดินทางกับการบินไทย 1,000 ดอลลาร์ เดินทางกับ EVA 800 ดอลลาร์หรือหากได้ราคาถูกสัก 700 ดอลลาร์สายการบินใดก็ได้

การเดินทางเป็นกลุ่มครอบครัวจะทำให้ประหยัดค่าโดยสารได้  เงินจำนวนที่เหลือจากส่วนต่างนำมาใช้จ่ายในประเทศไทยหรือประเทศเป้าหมายได้เป็นอย่างดี เรื่องงบประมาณนี้ไม่เว้นแม้กระทั่งพนักงานของการบินไทยที่มีสิทธิ์บินฟรีหรือซื้อตั๋วโดยสารราคาพิเศษให้แก่ครอบครัวของตนก็ทำเหมือนกัน ไม่มีใครอยากใช้จ่ายเกินงบประมาณแน่นอน

3.การบริการ ผู้คนส่วนหนึ่งจะประทับใจเรื่องการบริการและส่วนหนึ่งไม่พอใจกับการบริการเป็นเหตุผลสำคัญเช่นกัน โดยเฉพาะในหมู่นักธุรกิจที่ใช้บริการประจำ บางรายเมื่อใช้มาถึงจุดหนึ่ง(รวมทั้งการได้สะสมไมล์เลจ)อาจได้รับการปฏิบัติไม่ดี จึงเปลี่ยนสายการบิน จุดนี้แทนที่สายการบินจะดึงลูกค้าไว้ได้ตลอดไปกลับเสียลูกค้าไปโดยใช่เหตุ

ดังนั้นสายการบินที่ดีมักจะให้โอกาสแก่ผู้โดยสาร”ขาประจำ”ถือเป็น Priority ที่จะต้องดูแลให้ดีอย่าให้หลุดจากจอสกรีน

4.ความถี่และจุดหมายปลายทาง สังเกตได้ว่าหากสายการบินนั้นบินได้ครอบคลุมหลายประเทศโอกาสที่จะดึงลูกค้าหลากหลายชาติเข้ามาใช้บริการย่อมได้รับประโยชน์กับสายการบินนั้นๆ  เรื่องนี้สายการบินจะต้องโฆษณาเข้าสู่กลุ่มเป้าหมายด้วยเพื่อทำความเข้าใจกับคนชาตินั้นๆ

ในที่นี้ขอใช้สายการบิน EVA เป็นตัวอย่าง เช่นออกบินจากแอล.เอ.วันละ 3 เที่ยวบิน จุดหมายอยู่ที่ไทเป ประเทศไต้หวัน จากนั้นก็จะมีเที่ยวบินแยกไปยังมะนิลา-ฟิลิปปินส์,กรุงเทพฯ- ประเทศไทย,กัวลาลัมเปอร์-มาเลเซีย, พนมเปญ-กัมพูชา,เวียงจันทน์-ประเทศสปป.ลาว(สัปดาห์ละเที่ยว),เวียดนาม,ฮ่องกง,มาเก๊า,ญี่ปุ่นและจุดหมายอื่นๆ

สำหรับบางเที่ยวบิน EVA บินจากไทเปถึงกรุงเทพฯต่อไปยังลอนดอน ประเทศอังกฤษ ทำให้รับผู้โดยสารจากไทเปที่จะไปกรุงเทพฯและลอนดอนได้อีกด้วย

แสดงให้เห็นว่า EVA ให้ความสำคัญกับตลาดใหม่ผู้โดยสารในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หรือประเทศในกลุ่มอินโดจีนและอาเซียน เพราะเมื่อขึ้นไปนั่งจะเห็นคนฟิลิปปินส์,คนเขมร,คนไทย,คนเวียดนามใช้บริการกันมาก  ไม่นับรวมคนอเมริกัน,คนจีนที่ใช้บริการประจำอยู่แล้ว ยิ่งสายการบินอีวีเอบินจากแอล.เอ.ไปสู่ไทเปวันละ 3 เที่ยว ผู้โดยสารย่อมมีทางเลือกในการใช้บริการมากขึ้น  โอกาสดึงดูดลูกค้าไปใช้บริการเพิ่มเติมย่อมมีมากขึ้นเป็นเงาตามตัว

 เทียบกับการบินไทยแม้ว่าเราจะมีจุดบินไม่น้อยหน้า EVA ก็ตาม แต่เมื่อเทียบกับเที่ยวบินจากแอล.เอ.มายังกรุงเทพฯ  เราด้อยกว่าแน่นอน การจัดตารางบินสัปดาห์ละ 5 วันเท่านั้น (ขณะที่อีวีเอบินสัปดาห์ละ 21 เที่ยว) เหตุผลเพราะเราไม่มีเครื่องบินพอ และเหตุผลลึกกว่านั้นก็คือปัญหาการบริหารจัดการ ตั้งแต่เราขาดโอกาสในการซื้อเครื่องบินเข้าประจำการเพิ่มเติมไม่ทันท่วงที เราอาจจะบอกว่าเป็นเพราะปัญหาทางการเมือง จนครั้งหนึ่งพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร  เคยบอกว่าการบินไทยห่วย (Sucker) คุณมานิตย์ ไชยสุกุมาร ผู้จัดการการบินไทยภูมิภาคอเมริกาเคยบอกว่าการบริการภาคพื้นดินที่สนามบิน LAX ของการบินไทยยุคหนึ่ง”ห่วยแตก”

ดังนั้นประเด็นความถี่ของเที่ยวบินจึงเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้การบินไทยสูญเสียรายได้ที่ควรจะเป็น

ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อการบินไทยบินสัปดาห์ละ 4-5 วันไม่ต่อเนื่อง ทำให้เกิดการว่างงานซ่อนอยู่ในตัว  กล่าวคือสมมติว่าบินจากกรุงเทพฯมาถึงแอล.เอ.วันอังคาร แต่เครื่องจะออกอีกครั้งวันพฤหัสบดีทำให้ลูกเรือทั้งหมดได้พักฟรีวันพุธ 1 วัน การบินไทยต้องเช่าโรงแรมให้อยู่,จ่ายค่าอาหารและอื่นๆในวันพุธ ใครได้ทำงานเที่ยวบินนี้ก็สบายไปเพราะมีเวลาช้อปปิ้งหรือทำธุระส่วนตัว 1 วันเต็ม แต่ก็ไม่ใช่ความผิดของลูกเรือเป็นเพราะนโยบายการบินไทยเป็นเช่นนี้

จึงเป็นเหตุผลร่วมประการหนึ่งว่าทำไมการบินไทยขาดทุน 5 พันล้านบาทในการเปิดบินเที่ยวบินตรงกรุงเทพฯ-แอล.เอ.และกรุงเทพฯ-นิวยอร์กในปีงบประมาณ 2549

อย่างไรก็ตามการบินไทยจะเริ่มบินทุกวันตั้งแต่ 1 พฤษภาคม 2007 ในสายตรงแอล.เอ.-กรุงเทพฯและ นิวยอร์ก-กรุงเทพฯ เพื่อตอบรับกับผู้โดยสารที่มากขึ้น โดยเฉพาะในช่วงฤดูปิดภาคการศึกษาของนักเรียนในเดือนกรกฎาคมของทุกปี ซึ่งอาจเป็นวิธีบริหารจัดการเรื่องการบินอีกประการหนึ่งที่การบินไทยคิดว่าจะทำให้บริษัทลดการขาดทุนในเส้นทางสายนี้ลงได้บ้าง

แต่สิ่งหนึ่งที่ควรคำนึงก็คือทำอย่างไร  เราจะยังดึงลูกค้าอินโดจีนไว้ได้อย่างน้อยคนเวียดนาม-ลาว-เขมร ยังเป็นลูกค้าที่ดี ขึ้นอยู่กับว่าเราจะสร้างความถี่ในด้านเที่ยวบินได้อย่างไร และยิ่งไปกว่านั้นเวียดนามเริ่มพัฒนาบ่อนคาสิโนขึ้นมาใหม่โดยใช้หลักการเดียวกับมาเก๊าและ ลาส เวกัส จะทำให้เกิดเส้นทางบินตรงสู่เวียดนามมากขึ้นจะโดยสายการบินใดก็ตามแต่ จึงขอให้นำไปคิดเพื่อประโยชน์ของไทยโดยรวม....อ่านต่อ