การฉ้อฉลยังเกิดขึ้นในสังคมอเมริกัน

  โลกเมื่อปีที่ผ่านมาถือเป็นยุคแห่งภัยพิบัติมากที่สุด เริ่มมาจากเหตุการณ์สึนามิเกิดขึ้นหลังจากแผ่นดินไหวใต้มหาสมุทรอินเดียในเขตพื้นที่ของประเทศอินโดนีเซีย ล่าสุดสำนักข่าวรอยเตอร์สรุปความสูญเสียจากสึนามิอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2005 ว่า ยอดผู้เสียชีวิตและสูญหายในทั้งหมด 13 ประเทศ อยู่ที่ 229,361 ราย  อินโดนีเซียสูญเสียหนักที่สุด มีผู้เสียชีวิต 131,934  ศพ สูญหาย 37,066 ราย ศรีลังกามีผู้เสียชีวิต 35,322 ศพ อินเดีย 12,405 ศพ ส่วนประเทศไทยมีผู้เสียชีวิต 5,395 ศพ สูญหาย 2,817 ราย บังกลาเทศมีผู้เสียชีวิตน้อยที่สุด 2 ศพ สำหรับยอดความสูญเสียด้านทรัพย์สินทั้งหมดอยู่ที่ 10.73 พันล้านดอลลาร์ และจำเป็นต้องใช้เงินในการฟื้นฟูเขตภัยพิบัติ 10.375 พันล้านดอลลาร์

 ในสหรัฐเองก็ย่ำแย่หลังจากเกิดเฮอร์ริเคนแคทรีน่าขึ้นมารัฐในเขตอ่าวทางใต้ของประเทศเช่นหลุยเซียน่า,อลาบาม่าได้รับผลกระทบมีผู้คนเสียชีวิตนับพันๆ เศรษฐกิจก็ไม่น้อยหน้า

 เมื่อเกิดภัยพิบัติความช่วยเหลือเกิดขึ้นได้ 3 ทาง ประกอบด้วยภาครัฐจะเข้าไปดูแลเรื่องมหภาคหรือความเสียหายโดยรวมรวมทั้งหากมีงบประมาณฉุกเฉินก็จะนำไปช่วยด้วย ทั้งให้เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย อาหาร ยารักษาโรค เป็นปัจจัย 4 พื้นฐานในการดำรงชีวิต ส่วนที่สองคือความช่วยเหลือจากประชาชนด้วยกันเองมักจะมีการบริจาคเสื้อผ้า อาหารและเงิน ส่วนที่สามมาจากญาติพี่น้องของผู้ประสบภัยด้วยกันเอง

 เมื่อเกิดความช่วยเหลือมากเข้าก็เกิด”การฉ้อฉล”ตามมา ในกรณีนี้เราจะไม่พูดถึงคดีของเปรมมณี ชำนาญเวช ที่ชุมชนไทยในแอล.เอ.ยังผะอืดผะอมอยู่ทุกวันนี้

 กรณีของสังคมอเมริกัน ได้เกิดการฉ้อโกงเงินรับบริจาคเท่าที่ทราบขณะนี้มี 49 รายที่สำนักอัยการสามารถเอาตัวมาฟ้องร้องได้ (indictments ) ครั้นแยกย่อยออกมาจะพบว่า 14 รายทำงานให้กับกาชาดอเมริกัน(Red Cross)ที่เรียกว่าศูนย์กลางรับบริจาคซึ่งตั้งอยู่เมืองเบเคอร์ฟิลด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ในจำนวนนี้ 6 คนยอมรับสารภาพเมื่อเดือนตุาคม 2005ว่าได้กระทำความผิดจริง นั่นคือการส่งเงิน(wire) ที่รับบริจาคมาเข้าสู่บัญชีของครอบครัวหรือเพื่อนๆตัวเอง 

“เงินบริจาคเหล่านี้หายไปประมาณ 200,000 ดอลลาร์ “Devorah Goldburg โฆษกของกาชาดอเมริกันเปิดเผยและว่าอาจจะมีการพบอีกหลังจากสอบสวนเพิ่มเติม

 ศูนย์กลางรับบริจาคที่เบเคอร์ฟิลด์ถือว่าเป็นศูนย์ใหญ่ 1 ใน 3 แห่งของประเทศระหว่างเกิดเฮอร์ริเคน ส่วนศูนยือีก 2 แห่งประกอบด้วยที่เมือง Niagara Falls รัฐนิวยอร์กและเมือง Falls Church  รัฐเวอร์จิเนีย ศูนย์ทั้ง 3 แห่งเมื่อรับบริจาคมาแล้วจะส่งไปให้”เหยื่อ”เฮอร์ริเคนผู้มีคุณสมบัติครบถ้วนโดยผ่าน Western Union หลังจากพบพิรุธว่ามีการจ่าสยเงินออกมาผิดปกติจากเบเคอร์ฟิลด์ เจ้าหน้าที่กาชาดอเมริกันก็เรียก FBI เข้ามาช่วยดูและสอบสวน

   พนักงานลูกจ้างที่นำเข้ามาช่วยกาชาดอเมริกัน 1,200 คนนี้กาชาดไม่มีโอกาสตรวจสอบภูมิหลังทั้งหมดเพราะเป็นเรื่องฉุกเฉิน วิธีการฉ้อฉลก็คือคนงานที่ไม่ซื่อสัตย์เหล่านี้จะส่งหมายเลขรหัส (PIN numbers)ไปยังครอบครัวหรือเพื่อนของตนจากนั้นก็นำหมายเลขไปขึ้นเงินกับ Western Union

  อย่างไรก็ตามแม้ว่าเงินประมาณ 2 แสนดอลลาร์จะเป็นจำนวนน้อยนิดที่รับบริจาคทั้งหมด 1.4 พันล้านดอลลาร์ แต่การฉ้อโกงถือว่าผิดกฎหมายจะต้องนำตัวคนฉ้อโกงมาลงโทษ รวมทั้งจะต้องวางระบบการเบิกจ่ายและป้องกันการฉ้อโกงเพื่อรับมือในอนาคตที่จะไม่ให้มันเกิดขึ้นหรือเกิดได้น้อยที่สุด

หน้าปกติยสารไทมฉบับมกราคม 1967 ( Jan. 13, 1967 ) Mao 1

ภาพประธานเหมาบริเวณหน้าจตุรัสเทียนอันเหมิน กรุงปักกิ่ง (Mao)

ประธานเหมาแห่งเมืองจีน

เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2005 หลายแห่งทั่วประเทศจีนจัดงานรำลึกวันครบรอบคล้ายวันเกิดของเหมาเจ๋อตง หรือที่เรียกกันว่า”ประธานเหมา”นักปฏิวัติผู้นำก่อตั้งประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน  ประธานเหมาเป็นอดีตผู้นำที่ยิ่งใหญ่และยังคงเป็นที่เคารพรักของประชาชนจีนโดยทั่วไป
        เหมาเจ๋อตง  เกิดเมื่อ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1893 ในครอบครัวชาวนา ในเสาซัน อำเภอเซียงถัน มณฑลหูหนัน เมื่ออายุ  8 ปี เหมาเรียนกับครูที่บิดาจ้างมาสอนที่บ้าน เมื่อเติบโตขึ้นท่านได้เป็นครูและเข้าร่วมในการเคลื่อนไหวของคนงานและชาวนา ทฤษฎีของท่านคือ”ป่าล้อมเมือง” โดยใช้หลักของมาร์กซิส์เข้ามาปฏิรูป จนได้รับชัยชนะพลิกแผ่นดินจีน เกิดการปฏิวัติให้ชาวนาและกรรมกรมีกรรม สิทธิ์ในที่ดิน มีการสอนทฤษฎีที่เรียกว่าลัทธิเหมาเจ๋อตง แน่นอนคนที่คิดทฤษฎีขึ้นมาได้เขาคือนักปรัชญา

สรรพสิ่งย่อมมีการเปลี่ยนแปลง นับตั้งแต่ 1 ตุลาคม 1949 อันเป็นวันสถาปนาประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน จีนเปลี่ยนแปลงตลอดมาจนปัจจุบันจะกลายเป็นยักษ์ทางเศรษฐกิจของโลกในอนาคต การพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินจีนในครั้งนั้นจึงกลายมาเป็นคุณความดีอันอมตะในวันนี้ ท่านพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า การทำให้ประชาชนสมบูรณ์พูนสุขนั่นคือยอดปรารถนาของผู้ปกครองและบริหารประเทศ   ชีวิตของท่านนับได้ว่าเป็นบทเรียนยิ่งใหญ่อันน่าอัศจรรย์ ที่ควรค่าแก่การหวนรำลึกถึง และให้อนุชนรุ่นหลัง ใคร่ครวญเลือกเก็บรับด้านดีเป็นแรงบันดาลใจ         

ประธานเหมาถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 9 กันยายน 1976  ที่กรุงปักกิ่งรวมอายุ 83 ปี ท่านมีบุตร 5 คน ชาย 3 หญิง 2 (มีภรรยา 4 คน โดยแต่งแล้วหย่าหรือตายจากกันคือมีครั้งละคนไม่ได้มีพร้อมกัน 4 คน )

เจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ มกุฎราชกุมารอังกฤษ (Prince Charles )

ตราสัญลักษณ์ของมกุฎราชกุมาอังกฤษ (Prince Charles Emblem)

กษัตริย์ชาร์ลส์ชื่อของบัลลังก์เปื้อนเลือด

หนังสือพิมพ์ไทม์สของอังกฤษรายงานว่า เจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ มกุฎราชกุมารอังกฤษ อยากเปลี่ยนพระนามเมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์แทนสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 พระมารดา โดยใช้พระปรมาภิไธยว่า กษัตริย์จอร์จที่ 7 มากกว่าที่จะเป็นกษัตริย์ชาร์ลส์ที่ 3 เพราะรัชสมัยของกษัตริย์ชาร์ลส์ที่ 1 และ 2  ถือเป็นยุคเปื้อนเลือดในประวัติศาสตร์ราชวงศ์อังกฤษ

 พระองค์ทรงพิจารณาเรื่องดังกล่าวอย่างจริงจังทั้งยังได้หารือกับพระสหายหลายครั้ง ทำให้พระสหายทั้งหมดเชื่อว่าพระองค์จะเปลี่ยนพระนามเมื่อขึ้นเถลิงราชสมบัติ โดยจะมีการตัดสินใจเรื่องนี้ในขั้นสุดท้ายเมื่อเวลาดังกล่าวมาถึง เจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ทรงชื่นชอบพระปรมาภิไธยกษัตริย์จอร์จที่ 7 มากที่สุด เพราะเห็นว่าเป็นการให้เกียรติกับกษัตริย์จอร์จที่ 6 พระอัยกา(ปู่) ของพระองค์ หนึ่งในกษัตริย์ผู้เป็นที่รักของประชาชนอังกฤษ

สำหรับราชวงศ์อังกฤษพระปรมาภิไธย "ชาร์ลส์" ถูกมองว่าเป็นสิ่งที่นำมาซึ่งความเลวร้ายในราชวงศ์ โดยกษัตริย์ชาร์ลส์ที่ 1 เป็นกษัตริย์อังกฤษพระองค์เดียวที่ถูกบั่นพระเศียรในสงครามกลางเมืองของอังกฤษเมื่อปี พ.ศ.2192 ก่อนที่อังกฤษจะถูกปกครองด้วยระบอบสาธารณรัฐในช่วงสั้นๆ ภายใต้การนำของนายโอลิเวอร์ ครอมเวล ขณะที่กษัตริย์ชาร์ลส์ที่ 2 พระโอรสของกษัตริย์ชาร์ลส์ที่ 1 ขึ้นครองราชสมบัติในปี พ.ศ.2203 หลังต้องลี้ภัยไปประทับอยู่ในต่างประเทศนานถึง 18 ปี แต่ยุคสมัยของพระองค์มักจะถูกเปรียบเปรยว่าเป็นยุคแห่งความสำราญ เนื่องจากเสียงเลื่องลือถึงชู้รักจำนวนมากของพระองค์....อ่านต่อ