นายกรัฐมนตรีต้องลาออกสถานเดียว

 การชุมนุมประท้วงของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยนับตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม 2008 เป็นต้นมานั้นก็เพื่อแสดงจุดยืนคัดค้านการแก้ไขรัฐธรรมนูญฉบับปี 2550 จากนั้นสถานการณ์พัฒนามาจนถึงคืนวันที่ 1 ต่อเช้าวันที่ 2 กันยายน กลุ่มนปช.ด้วยการสนับสนุนของนักการเมืองพรรครัฐบาลยกขบวนจากสนามหลวงไปยังที่ชุมนุมของกลุ่มพันธมิตรฯบริเวณสะพานมัฆวาน จนเกิดการตะลุมบอนกันขึ้นมีผู้เสียชีวิต 1 คนและบาดเจ็บ 43 คน นายกรัฐมนตรีถือโอกาสประกาศใช้พระราชกำหนด (พ.ร.ก.) การบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉินปี 2548 ในเช้าวันที่ 2 กันยายนโดยหวังนำกำลังทหารเข้าล้อมปราบและสลายการชุมนุม

 หลังจากนั้นก็ได้รับการต่อต้านอย่างกว้างขวางทั้งจากสภาทนายความแห่งประเทศไทย องค์กรสื่อสารมวลชน 5 องค์กรประกอบด้วย สภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ สมาพันธ์นักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย สมาคมนักข่าววิทยุและโทรทัศน์ไทย และสมาคมเคเบิลทีวีแห่งประเทศไทย,สมาชิกวุฒิสภา 40 คน,คณาจารย์จากมหาวิทยาลัยต่างๆ,สหภาพแรงงาน,องค์กรสิทธิมนุษยชนและหน่วยงานอื่นๆอย่างกว้างขวางเพราะถือเป็นการสร้างสถานการณ์ของรัฐบาลเพื่อฉวยโอกาสแก้ปัญหาแบบเผด็จการ โดยไม่ผ่านการประชุมคณะรัฐมนตรีและคณะกรรม การบริหารสถานการณ์ฉุกเฉินตามกฎหมาย  เป็นการตัดสินใจเพียงคนเดียวของนายกรัฐมนตรีโดยแท้

     การที่รัฐบาลรวมทั้งบรรดาส.ส.และอดีตส.ส.ฝ่ายรัฐบาลได้ร่วมกันกระทำความผิดครั้งนี้เห็นอยู่ชัดเจนว่าผู้ที่ก่อให้เกิดความวุ่นวายมีอาวุธอยู่ในมือแต่ไม่ปราบปราม กลับปล่อยให้เกิดการทำร้ายร่างกาย และก่อให้เกิดความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนนั้น สิ่งที่รัฐบาลจะต้องทำคือการหาตัวการผู้กระทำผิด ผู้ใช้ และผู้สนับสนุนเพื่อนำตัวมาลงโทษตามกฎหมาย

 การเรียกร้องของเราครั้งนี้เป็นไปตามขั้นตอนที่ควรจะเป็น แต่เราก็ไม่ได้หวังว่ารัฐบาลอย่างนายสมัคร สุนทรเวช จะดำเนินการเพราะเราคาดว่ารัฐบาลรู้เห็นเป็นใจและจงใจให้เกิดขึ้นด้วยซ้ำ  ดังนั้นอย่าหวังที่จะเรียกร้องหาคุณธรรม จริยธรรมและความเป็นมนุษย์จากนายสมัคร สุนทรเวช เราเห็นด้วยอย่างยิ่งที่กลุ่มประชาชนทั่วประเทศสมควรออกมาโค่นล้มรัฐบาลชุดนี้ หากนายสมัคร สุนทรเวช ไม่ยอมลาออกจากตำแหน่งเพราะทำผิดกฎหมายซ้ำแล้วซ้ำเล่า รวมทั้งเห็นชีวิตของประชาชนเป็นเครื่องเซ่นสังเวยเพื่อประโยชน์ทางการเมืองของตัวเอง .....ÍèÒ¹µèÍÊÑ»´ÒËì·ÕèáÅéÇ